Karol Adam Karski (ur. 13 maja 1966 w Warszawie) – polski polityk, prawnik, nauczyciel akademicki i samorządowiec, profesor nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, w 2005 przewodniczący Rady m.st. Warszawy, poseł na Sejm V i VI kadencji (2005–2011), w 2007 sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w latach 2014–2024 poseł do Parlamentu Europejskiego VIII i IX kadencji.
Życiorys Wykształcenie, działalność zawodowa i naukowa W 1990 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1991 studia w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1998 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie napisanej pod kierunkiem Zdzisława Galickiego pracy zatytułowanej Rozpad Związku Radzieckiego a prawo międzynarodowe. W 2011 habilitował się w zakresie nauk prawnych na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy zatytułowanej Osoba prawna prawa wewnętrznego jako podmiot prawa międzynarodowego. W 2023 otrzymał tytuł profesora nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawnePostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 maja 2023 r. nr 115.7.2023 w sprawie nadania tytułu profesora ()..
W 1990 został pracownikiem naukowym Instytutu Prawa Międzynarodowego na Wydziale Prawa i Administracji UW. Powołany na przewodniczącego rady naukowej tego instytutu. W latach 2013–2023 był kierownikiem Zakładu Międzynarodowego Prawa Publicznego. W 2023 objął funkcję kierownika Katedry Prawa Międzynarodowego Publicznego. Na macierzystym wydziale doszedł do stanowiska profesora.
Obejmował także kolejne stanowiska profesorskie w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Białymstoku. Był profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Nauk Społecznych Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Bolesława Prusa. Wykładowca prawa międzynarodowego publicznego i prawa europejskiego.
Objął funkcje wiceprzewodniczącego rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych oraz wiceprzewodniczącego polskiej sekcji Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego. Powoływany w skład Komisji Rewizyjnej Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2023 wybrany do Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Jest autorem ponad 200 publikacji naukowych z zakresu prawa międzynarodowego i europejskiego.
Działalność polityczna thumb|Izabela Kloc i Karol Karski W trakcie obozu zerowego jeszcze przed rozpoczęciem studiów wstąpił do Zrzeszenia Studentów Polskich. Według Włodzimierza Czarzastego w organizacji tej był działaczem szczebla centralnego, pełniąc m.in. funkcję przewodniczącego głównej komisji rewizyjnej. Sam Karol Karski temu zaprzeczał. Za działalność w ZSP w 2001 został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Złotym Krzyżem Zasługi. W 1988 z rekomendacji ZSP wszedł do Rady Narodowej dzielnicy Żoliborz.
Od 1994 działał w warszawskim samorządzie. Zasiadał w radzie gminy Warszawa-Centrum oraz dzielnicy Żoliborz. W 1994 mandat radnego gminy uzyskał jako kandydat Porozumienia Centrum z listy komitetu Prawica Razem. W latach 1994–1998 był wiceprzewodniczącym sejmiku samorządowego województwa warszawskiego. Od 2002 zasiadał w Radzie m.st. Warszawy, w której pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego (2002–2005) i przewodniczącego (2005). Pełnił funkcję wiceprezydenta Komitetu Regionów Unii Europejskiej (2004–2005). Był członkiem Zespołu Polityki Europejskiej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz wiceprzewodniczącym Forum Zrównoważonego Rozwoju Rady Europejskich Gmin i Regionów.
Według Włodzimierza Czarzastego i „Tygodnika Powszechnego” był członkiem Stowarzyszenia „Ordynacka”. Karol Karski temu zaprzeczał, twierdząc, że był tylko na jednym z zebrań tego stowarzyszenia. W wyborach parlamentarnych w 1997 bezskutecznie ubiegał się o mandat posła z okręgu nowosądeckiego z listy AWS. Działał w Porozumieniu Centrum, z którego w 2000 odszedł do Ruchu Społecznego AWS. Później przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości, gdzie w 2006 objął funkcję rzecznika dyscyplinarnego. Wszedł także w skład komitetu politycznego PiS.
W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany do Sejmu w okręgu warszawskim z listy PiS, zdobywając 2953 głosy. W Sejmie V kadencji pełnił funkcję przewodniczącego Komisji do spraw Unii Europejskiej oraz komisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia prezydenckiego projektu ustawy lustracyjnej. Był też przewodniczącym i sprawozdawcą komisji nadzwyczajnej, która zajmowała się nowelizacją Konstytucji RP dotyczącą określenia zakresu dopuszczalności i procedur ekstradycji, w tym wprowadzenia zasad wykonywania europejskiego nakazu aresztowania oraz zasad współpracy Polski z Międzynarodowym Trybunałem Karnym. Przewodniczył delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W latach 2006–2007 był wiceprzewodniczącym działającej w jego ramach podkomisji do spraw przeciwdziałania przestępczości i walki z terroryzmem. W 2007 został wiceprzewodniczącym Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Od 2005 był też przewodniczącym delegacji Sejmu i Senatu do Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego. Od 6 września 2007 do 21 listopada 2007 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 3524 głosy. W VI kadencji został ponownie członkiem prezydium Klubu Parlamentarnego PiS, gdzie odpowiadał za sprawy zagraniczne. W latach 2007–2009 był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Unii Europejskiej, następnie objął funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych.
W 2008 złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez pilota, który odmówił przelotu do Tbilisi samolotu z prezydentem Lechem Kaczyńskim (prokurator stwierdził brak znamion czynu zabronionego). W listopadzie 2010 cypryjski sąd zasądził od niego solidarnie z Łukaszem Zbonikowskim odszkodowanie za zniszczenie wózków golfowych, do czego miało dojść w trakcie służbowego wyjazdu parlamentarzystów na Cypr w listopadzie 2008.
W 2011 nie został ponownie wybrany do Sejmu (zdobył 2736 głosów). Był członkiem komitetu naukowego II i III Konferencji Smoleńskiej z lat 2013–2014, skupiającej osoby zajmujące się katastrofą samolotu Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010. W 2014 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji z okręgu obejmującego województwo warmińsko-mazurskie oraz województwo podlaskie, zdobywając 67 997 głosów. W wyborach w 2019 skutecznie ubiegał się o reelekcję, otrzymując 184 054 głosy. W PE dołączył do grupy Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy, pełnił funkcję kwestora Europarlamentu. W 2024 nie został wybrany na kolejną kadencję PE.
W listopadzie 2024 prokurator Prokuratury Krajowej przedstawił mu zarzuty powoływania się na wpływy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w celu uzyskania pozytywnych opinii na prowadzenie zagranicznych filii Collegium Humanum w zamian za uzyskanie korzyści majątkowych w postaci opłacenia przez byłego rektora tej uczelni bilbordów wyborczych i raportu sondażowego, a także zastosował wobec niego środki zapobiegawcze w postaci poręczenia majątkowego, dozoru policyjnego i zakazu kontaktu z określonymi osobami. Karol Karski nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Życie prywatne Syn Zbigniewa i Ludgardy. Od 2007 żonaty z Elżbietą.
Odznaczenia i wyróżnienia Złoty Krzyż Zasługi (2001)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 marca 2001 r. o nadaniu odznaczeń (). Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005) Medal „Pro Patria” (2016) Złoty Medal Fridtjofa Nansena (2016) Medal „Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ” (2016) Srebrny Medal za Długoletnią Służbę (2018) Odznaka „Zasłużony dla Warszawy” (2005) Orzeł „Wprost” (2021, 2023) Doktoraty honoris causa: Uniwersytetu Europejskiego w Kijowie, Akademii Finansów w Erywaniu, Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. Mychajła Drahomanowa w Kijowie, Akademii Adwokatury Ukrainy w Kijowie, Uniwersytetu Europejskiego w Tbilisi, uniwersytetu SDASU w Tbilisi, Donieckiego Uniwersytetu Narodowego, Wyższej Szkoły Zarządzania Bezpieczeństwem w Koszycach, Uniwersytetu im. Angeła Kynczewa w Ruse, East European University w Tbilisi, Lwowskiego Uniwersytetu Handu i Ekonomii oraz Południowoukraińskiego Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. Konstantego Uszyńskiego Tytuł profesora honorowego Wisconsin International University in Ukraine
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony dla Warszawy” Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Studentów Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Patria Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji Kategoria:Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego IX kadencji Kategoria:Odznaczeni Medalem Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ Kategoria:Polscy specjaliści prawa międzynarodowego Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji (2005–2007) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Warszawa Kategoria:Radni Dzielnicowych Rad Narodowych Kategoria:Radni Warszawy Kategoria:Wiceministrowie spraw zagranicznych III Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku Kategoria:Polscy doktorzy honoris causa uczelni na Ukrainie Kategoria:Polscy doktorzy honoris causa uczelni na Słowacji Kategoria:Urodzeni w 1966