Roger Taylor (ur. 14 października 1941 w Sheffield) – brytyjski tenisista.
Kariera tenisowa W 1968 roku był w gronie ośmiu tenisistów-amatorów (tzw. Handsome Eight), którzy z ramienia Lamara Hunta podjęli rywalizację z zawodowcami w ramach nowego cyklu – World Championship Tennis, co stanowiło początek ery open tenisa.
W grze pojedynczej zwyciężył w siedmiu imprezach z cyklu ATP World Tour oraz doszedł do ośmiu finałów. W singlu najwyższą pozycję rankingową zajmował 13 września 1973 roku, będąc wówczas na 11. pozycji.
W grze podwójnej Taylor triumfował w dziewięciu imprezach o randze ATP World Tour, w tym dwa razy w zawodach wielkoszlemowych, US Open z 1971 i 1972 roku. W edycji z 1971 roku tworzył parę z Johnem Newcombe’em, a rok później z Cliffem Drysdale’em. Taylor osiągnął ponadto siedem deblowych finałów.
W grze mieszanej Brytyjczyk dotarł do jednego finału, w 1962 roku podczas Australian Championships, a grał wspólnie z Darlene Hard.
W latach 1964–1976 Taylor reprezentował Wielką Brytanię w Pucharze Davisa, wygrywając 29 pojedynków i przegrywając 11 (w deblu i singlu).
Od lutego 2000 roku do stycznia 2004 roku Taylor pełnił funkcję kapitana męskiej drużyny w Pucharze Davisa.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra podwójna (2–0)
Gra mieszana (0–1)
Bibliografia
Kategoria:Brytyjscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy US Open Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sheffield