Rama 111 – polski zespół jazzowy założony w 1967 roku w Gdańsku (większość dostępnych źródeł podaje jako datę powstania, rok 1966).

Historia Zespół „Rama 111” powstał z inicjatywy ówczesnego studenta gdańskiego PWSM Jana Rejnowicza (lider; fortepian, organy) i Romana Skurzyńskiego (kontrabas; uczestnik sopockich festiwali jazzowych w latach 1956–1957). Ponadto pierwszy skład grupy współtworzyli: Przemysław Dyakowski (saksofon tenorowy) i Andrzej Śliwa (perkusja). Od początku działalności wykonywała ona nowocześnie zaaranżowany mainstream, w którym słyszalne były aktualne trendy muzyczne. Przez pewien czas zespół grywał jedynie w trójmiejskich lokalach, m.in. klubie Rudy Kot, w Żaku itd.

Zadebiutował w 1968 roku podczas Studenckiego Festiwalu Jazzowego Jazz nad Odrą we Wrocławiu, po czym wyjechał na zarobkowy kontakt do Finlandii, w efekcie wracając tam wielokrotnie i występując w największych fińskich miastach (Helsinki, Turku) oraz podczas tamtejszych festiwali jazzowych. W tym okresie formacja współpracowała z Marianną Wróblewską (śpiew), która występując z Ramą 111 na JnO '68 zajęła I miejsce w kategorii solistów. Z zespołem występował również Marek Tarnowski. W latach 1970–1972 Rama 1111 występowała jako sekstet z udziałem: Piotra Nadolskiego (trąbka) i Tadeusza Petrowa (klarnet, bandżo, skrzypce, saksofon altowy). W 1971 roku zespół wykonał autorską interpretację Bogurodzicy i wywalczył III miejsce w kategorii „Zespoły jazzu nowoczesnego” na wrocławskim festiwalu Jazz nad Odrą.

Podczas swojej długoletniej działalności dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia Gdańsk. Z Marianną Wróblewską współpracował do roku 1973, występując z nią m.in. podczas gdańskiego festiwalu Jazz Jantar, na fińskim Pop-Jazz-Festivalu, w Telewizji Gdańsk (w składzie: Jan Rejnowicz i Andrzej Nowak – instr. klawiszowe, Przemysław Dyakowski, Tadeusz Petrow i Bogusław Skawina – sekcja instrumentów dętych; Aleksander Śliwa – gitara basowa i Andrzej Śliwa – perkusja oraz biorąc udział w nagraniu longplaya wokalistki pt. Byle bym się zakochała.

Rama 111 koncertowała na wszystkich kontynentach i oceanach świata, kilkakrotnie zmieniając skład. Występowała na jednej scenie z orkiestrami: Mercera Ellingtona, Harry Jamesa, Nelsona Riddle'a, Artiego Shawa oraz braci Jimmy’ego i Tommy’ego Dorseyów. Akompaniowała m.in.: Irenie Santor, Shirley Jones, Cabowi Callowayowi, Marvinowi Hamlishowi, Donaldowi O’Connorowi, Keely Smith, Marion Rung, (laureatka festiwalu sopockiego w 1974 roku) i grupie The Delta Rhythm Boys („Vocal Group Hall of Fame”). W 1977 zespół odwiedził ze swoimi koncertami również ośrodki polonijne w USA i Kanadzie.

W roku 1992 po kilkuletniej przerwie, formacja wznowiła działalność w niemalże oryginalnym składzie, który odtąd tworzyli: Jan Rejnowicz (lider; fortepian, organy), Przemysław Dyakowski (saksofony), Piotr Nadolski (trąbka, flügelhorn, akordeon), Tadeusz Petrow (saksofony, klarnet, skrzypce, bandżo), Janusz Kadyszewski (gitara, gitara basowa) i Andrzej Śliwa (perkusja).

Dopiero w roku 2012 ukazał się debiut fonograficzny zespołu, wydany w serii Swingujące 3-miasto i zawierający zbiór nagrań radiowych z lat 1968–1987 (z przewagą tych z początku lat 70.).

Obecnie perkusistą Ramy 111 jest Kamil Mazur.

Dyskografia Albumy 2012: Swingujące 3-miasto: Rama 111 (CD, Soliton)

Kompilacje 2012: Był Gdańsk – Jazz 01 (CD, Soliton) 2013: Janusz Hajdun – Utwory wybrane (CD, Allegro Records)

Przypisy

Bibliografia Oficjalna strona internetowa zespołu Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki: Rama 111

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polskie zespoły jazzowe Kategoria:Zespoły muzyczne związane z Gdańskiem