Julia Goczałkowska (ur. 1809 w Laskowej, zm. 19 lipca 1888 w Borkach) – polska literatka, nauczycielka i działaczka oświatowa.
Życiorys Urodziła się w 1809 w Laskowej na Sądecczyźnie, w rodzinie Antoniego Lewieckiego herbu własnego i jego żony Wilhelminy z d. Hebenstreit.
Brak jest informacji o jej wykształceniu i ukończonych szkołach. Zadebiutowała w 1840 w „Tygodniku literackim” wierszem Karpaty i Klasztor bielański. W latach 1843–1845 wydawała pismo „Rozmaitości dla ludu wiejskiego”, wyszły cztery tomy. W 1849 rozpoczęła wydawanie autorskiego czasopisma „Wianki. Tygodnik płci żeńskiej, poświęcony oświacie duchowej, umysłowej i przemysłowej”. W latach 1852–1853 pismo wychodziło z podtytułem „pismo poświęcone pożytkowi i rozrywce”. W 1853 wydawała pismo dla młodzieży „Bławatek”.
Wyszła za mąż za Wojciecha Goczałkowskiego herbu Poraj, uczestnika powstania listopadowego, redaktora czasopisma „Telegraf”. Utrzymywali się z prowadzenia dzierżawy majątków w Ostrowie Szlacheckim i w Zatoce. Goczałkowska prowadziła również pensjonaty żeńskie we Lwowie, Bochni i Tarnowie. Zmarła bezdzietnie 19 lipca 1888 w Borkach.
Twórczość Pisma wierszem i prozą, Bochnia 1845 Kwestarz: Dramat w 3 aktach oryginalnie prozą napisany, 1845, Kobieta czyli Historyja łzy i śmiechu, 1857, Tekst kolędy Jakaż to gwiazda wydanej w 1859 roku. Trzy krzyże; Nieznajomy przyjaciel dzieci; Równość i wolność, 1869, Kobieta dzisiejszych wymagań, 1873, Dwie siostry: Powieść z obrazów miejscowych.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Czasopismo „Wianki” Dzieła Julii Goczałkowskiej w bibliotece Polona
Julia Kategoria:Urodzeni w 1809 Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Polscy poeci XIX wieku Kategoria:Polscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Ludzie związani z Bochnią Kategoria:Zmarli w 1888 Kategoria:Ludzie urodzeni w Laskowej (powiat limanowski)