Alexandre Jean Albert Lavignac (ur. 21 stycznia 1846 w Paryżu, zm. 25 maja 1916 tamże) – francuski pedagog i muzykolog.
Życiorys Studiował w Konserwatorium Paryskim u Antoine’a François Marmontela, François Benoista i Ambroise’a Thomasa, uzyskując pierwsze nagrody z solfeżu (1857), gry na fortepianie (1861), harmonii (1863) oraz kontrapunktu i fugi (1864). W latach 1871–1915 był wykładowcą Konserwatorium Paryskiego, początkowo uczył solfeżu, od 1875 roku teorii muzyki, a od 1891 roku harmonii. Pisał prace teoretyczne, komponował też pieśni i drobne utwory na fortepian. Dokonał transkrypcji na fortepian utworów J.S. Bacha, Beethovena i Berlioza.
Na zlecenie rządu francuskiego od 1913 roku prowadził prace redakcyjne nad Encyclopédie de la musique et Dictionnaire du Conservatoire (3 tomy, wyd. Paryż 1920–1931). W tym obszernym dziele, którego rozdziały zostały napisane przez autorów z różnych krajów, podjęta została próba całościowej syntezy wiedzy z zakresu historii i teorii muzyki. Swoimi pracami o charakterze dydaktycznym przyczynił się do reformy programu nauczania w konserwatorium, wprowadzając praktykę dyktanda muzycznego. Napisał też pierwszą pracę poświęconą w całości problematyce operowania pedałem fortepianu.
Ważniejsze prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Albert Lavignac – nuty w bibliotece Polona
Kategoria:Francuscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Francuscy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1916 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Paryskiego