Antoni Izydor Kiakszto (ur. 23 maja 1884, zm. 19 maja 1960 w Ożarowie Mazowieckim) – pułkownik Wojska Polskiego, lekarz, chirurg.
Życiorys Urodził się 23 maja 1884 i w 1909 ukończył studia w Moskwie otrzymując dyplom doktora nauk medycznych. Osiadł w Wilnie i prowadził praktykę lekarską.
W 1919 dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich z dnia 9 grudnia został przyjęty do rezerwy Armii z wojska rosyjskiego w randze kapitanaDziennik Rozkazów Wojskowych z 9 grudnia 1919 r. Nr 98, poz. 4195..
Pracował w szpitalu wojskowym, który następnie został przekształcony w Szpital Obszaru Warownego „Wilno”. W latach 1931–36 pełnił funkcję oficera łącznikowego oraz na uniwersytecie Stefana Batorego był p.o. adiunkta. Należał do Wileńskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego i w 1923 został wybrany na skarbnika. Należał również do Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego i był prezesem koła PCK w Wilnie. Jako prezes koła PCK był w komitecie wykonawczym Kongresu Maryańskiego w Wilnie w 1937 w dniach 1-3 lipca.
W 1936 został powołany na komendanta Szpitala Obszaru Warownego „Wilno” i pełnił tę funkcję do 1939. Na początku wojny dostał się do niewoli i został wywieziony w głąb Rosji. W Wilnie została jego żona Stanisława prawniczka i adwokat, która zmarła 7 lipca 1941.
Przeżył wojnę i czas okupacji i w 1946 osiedlił się w Ożarowie Mazowieckim. W październiku tego roku jako kontraktowy radca lekarski należał do Naczelnego Nadzwyczajnego Komisariatu do Walki z Epidemiami. Zmarł w Ożarowie Mazowieckim 19 maja 1960 i pochowany został na cmentarzu w Ołtarzewie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Wojskowi związani z Wilnem Kategoria:Polscy oficerowie lekarze Kategoria:Członkowie Polskiego Czerwonego Krzyża (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy lekarze w kampanii wrześniowej Kategoria:Polscy zesłańcy w ZSRR 1940–1941 Kategoria:Ludzie związani z Ożarowem Mazowieckim Kategoria:Zmarli w 1960