250px|thumb|right|Pędy sosny zwyczajnej Pinus sylvestris z pąkami na szczycie. Liście (igły) zebrane są po dwa w krótkopędzie, z kolei krótkopędy siedzą na długopędzie. Pęd – część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców. Często termin pęd jest nieprawidłowo utożsamiany z pojęciem łodyga.
Typowy pęd to nadziemna część rośliny złożona z łodygi, będącej osią pędu, oraz osadzonych na niej organów bocznych – liści. Liście osadzone są na łodydze w regularnych odstępach. Miejsca, z których wyrastają, są często węźlasto zgrubiałe (np. u traw) i nazywają się węzłami. Dzielą one łodygę na odcinki – międzywęźla. W fazie rozmnażania rośliny pęd wytwarza również kwiaty i owoce.
Typologia Wyróżnia się pędy nadziemne oraz pędy podziemne. Ze względu na sposób i tempo wzrostu wyróżnić można dwa rodzaje pędów: długopędy – wydłużone, krótkopędy – skrócone.
Pędy podziemne Rola pędu podziemnego: pozwala przetrwać roślinie niekorzystne warunki magazynuje substancje odżywcze służą do rozmnażania
Rodzaje pędów podziemnych: bulwy (np. ziemniaki) kłącza (np. tataraku) cebula (np. tulipan) rozłogi nadziemne (np. poziomki) i podziemne (np. wierzbownicy)
Pędy nadziemne Rolą pędu nadziemnego jest: odżywianie przez fotosyntezę rozmnażanie
W skład pędu nadziemnego wchodzą: kwiaty owoce liście łodyga
Typy rozgałęzień pędów Wyróżnia się następujące podstawowe typy rozgałęzień pędów: rozgałęzienia typu monopodialnego – pędy o silnie rosnącej osi głównej i słabiej rosnących odgałęzieniach dalszych rzędów, rozgałęzienia typu dichotomicznego – pędy rozwidlające się w wyniku podziału pąka szczytowego, rozgałęzienia typu sympodialnego – pędy, których prowadzenie przejmują kolejne odgałęzienia boczne.
Zobacz też fitomer
Przypisy
Kategoria:Morfologia roślin