mały|Ar-Rad w kaligrafii arabskiej Ar-Rad, w polskim tłumaczeniu Grzmot lub Grom ( ar-raʻd) – 13. sura Koranu. Zazwyczaj jest zaliczana do sur medyńskich, chociaż uczeni muzułmańscy nie są, co do tego jednomyślni. Niektórzy uznają ją za późną surę okresu mekkańskiego.
Pochodzenie nazwy Nazwa sury wywodzi się z wersetu 98.
W tłumaczeniu Józefa Bielawskiego:
„I grzmot głosi Jego chwałę, i aniołowie – z obawy przed Nim. On posyła pioruny i razi nimi, kogo chce, podczas gdy oni dyskutują o Bogu. A On jest straszny w swojej mocy.”
W tłumaczeniu Musy Çaxarxana Czachorowskiego:
„Grom głosi Jego chwałę i aniołowie ze strachu przed Nim. On wysyła pioruny i razi nimi, kogo zechce, podczas gdy oni spierają się o Boga, choć On jest straszny w spełnieniu.”
Warto podkreślić, że (podobnie jak w przypadków nazw większości sur w Koranie), nazwa Ar-Rad nie opisuje tematu całej sury. Jest swego rodzaju słowem-kluczem, którego zwyczajowo używano, aby odróżnić tę surę od innych.
Główne wątki i postaci w surze Ar-Rad Stworzenie świata. Allah wie nawet, co jest w łonach. Wszechmoc Allaha. Aniołowie stróże. Pozytywne konsekwencje bycia spośród wierzących. Negatywne konsekwencje niewiary. Pocieszenie dla przechodzących trudności w życiu. Prorocy nie mogą dokonać żadnych cudów, jak tylko za pozwoleniem Allaha.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Przekład Koranu według Musy Çaxarxan Czachorowskiego (źródło: Muzułmański Związek Religijny w RP, Białystok 1439/2018) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Józefa Bielawskiego (źródło: PIW, Warszawa 1986) Tłumaczenie znaczenia Świętego Koranu według Jana Murzy Tarak Buczackiego (źródło: nakładem Aleksandra Nowoleckiego, Warszawa 1858) Tekst Koranu z transliteracją, tłumaczeniami na wiele języków (w tym Józefa Bielawskiego) i recytacjami Muzułmańska strona poświęcona egzegezie Koranu
Kategoria:Sury Koranu