Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2021 – dziewiętnaste mistrzostwa Europy w rugby 7 mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez Rugby Europe mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie pięciu turniejów w trzech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 5 czerwca do 11 lipca 2021 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział osiem zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi trzema istniał system awansów i spadków.
W obydwu turniejach zwyciężali reprezentanci Hiszpanii, zdobywając tym samym swój pierwszy tytuł mistrza kontynentu.
Wszystkie turnieje były transmitowane w Internecie.
Informacje ogólne W połowie marca 2021 roku, pomimo pandemii COVID-19, Rugby Europe potwierdził, iż sezon rugby 7 odbędzie się zgodnie z harmonogramem, a dwa miesiące później ogłoszono jego szczegóły. Mistrzostwa zostały rozegrane w formie pięciu turniejów – dwóch w GPS oraz trzech w niższych dywizjach
Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu dwóch turniejów w okresie od czerwca do lipca – w Lizbonie i Moskwie – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejsca: MiejscePunkty 120 218 316 414 512 610 78 86
Reprezentacje w każdym z turniejów zostały podzielone na dwie czterozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym o rozstawienie przed trzyrundową fazą pucharową. W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty miały być ustalane kolejno na podstawie: wyniku meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych punktów; większej liczby zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.
W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci.
Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodników. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniej edycji.
Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków – po zakończonym sezonie najsłabsza reprezentacja z Grand Prix Series oraz po dwie z kolejnych dwóch poziomów rozgrywek zostały relegowane do niższej klasy rozgrywkowej, a ich miejsce zajęli odpowiednio zwycięzca Trophy i finaliści Conference – z zastrzeżeniem, iż chronieni przed spadkiem są gospodarze turniejów. Sędziowie zawodów.
Turnieje Lizbona (5–6 czerwca)
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 Moskwa (26–21 czerwca)
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8
Klasyfikacja końcowa Poz.DrużynaPunktyLIZMOSOgółem 202040 181634 161430 4 81826 5 121224 6 14822 7 101020 8 6612
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona Rugby Europe