thumb|Jedno ze zdjęć Henryka Bojma z 1933 roku. Bojm był kronikarzem wydarzeń żydowskich i współpracownikiem Naszego Przeglądu. W getcie współpracował z Emanuelem Ringelblumem Henryk Bojm (Jechiel Bojm, Chil Bojm, Yehiel Bojm; ur. 1898, zm. 1943 w Warszawie) – polski fotograf prasowy i scenarzysta żydowskiego pochodzenia. Kronikarz życia w getcie warszawskim.
Życiorys Urodził się przypuszczalnie w 1898 rokuJakub Kumoch: The Ładoś list. Pilecki Institute, 2020. ISBN 978-83-66340-18-3. Cytat: An index of people to whom the Polish Legation and Jewish organizations in Switzerland issued Latin American passports during the Second World War. (ang.). Był synem chasydzkiego kupca zbożowego z SochaczewaJ. Hoberman, Bridge of Light: Yiddish Film Between Two Worlds, 1991.. Od 1930 roku prowadził własne studio fotograficzne przy ulicy Królewskiej 29a w Warszawie. Ogłaszał, że wykonywa zdjęcia fotosowe na papierze Glacee, specjalnie dla konkursu – po cenach wyjątkowo przystępnych.ogłoszenie, Nasz Przegląd, 16 czerwca 1930, s. 1. Rok później wraz z Leonem Forbertem (1892–1938) zawiązał spółkę i razem prowadzili atelier Foto Forbert przy ulicy Wierzbowej 11. W 1934 roku w Monitorze Polskim pojawiło się ogłoszenie, że spółka jest w likwidacjiUchwałą wspólników z dnia 27 listopada 1934 otwarto likwidację spółki Foto-Forbert. Likwidatorem był Chil Bojm. Monitor Polski, 21 grudnia 1934, s. 7.. Od tego momentu studio działało jako agencja prasowa Foto Bojm-Forbert.
Po śmierci Forberta w roku 1938 prowadził studio z jego synami, a następnie od 1939 roku samodzielnie. Współpracował ze studiem filmowym Leo-Film. Pisał scenariusze filmoweFilm Polski, Henryk Bojm, m.in. do filmów w jidysz Ślubowanie oraz W lasach polskich. Był współpracownikiem czasopisma Nasz Przegląd, gdzie drukował zdjęcia w dodatku ilustrowanymod redakcji. Przed otwarciem najważniejszej żydowskiej placówki naukowej w Warszawie, „Nasz Przegląd Illustrowany”. 11 (33), s. 1, 13 sierpnia 1933. [dostęp 2017-10-10]..
Po zamknięciu granic dzielnicy żydowskiej przeniósł się na ulicę Elektoralną 7Anna Duńczyk-Szulc, Podwójny dystans, "Memoria" nr 21, 6/2019, s. 8.. W czasie okupacji niemieckiej wykonał około 1000 zdjęć w getcie warszawskim, m.in. dla JudenratuJanina Struk, Photographing the Holocaust. Abingdon: Routledge, 2004. ISBN 978-1-8606-4546-4 i dla Oneg Szabat. Na zlecenie Judenratu wykonał zdjęcia poświadczające pomoc społeczną udzielaną żydowskim dzieciom, starcom i osobom chorym przez American Joint Distribution Committee (Joint)Joanna Urbanek, Codzienność w cieniu terroru. Okupacja niemiecka w Polsce 1939-1945, Gdańsk 2012, s. 14.. Zdjęcia te miały potwierdzać właściwe wykorzystanie środków finansowych i nie oddawały rzeczywistości panującej w tworzonym getcie. Nie były jednak sztucznie aranżowane, tak jak wiele propagandowych obrazów niemieckich. Ukazują żydowskie instytucje charytatywne sprawujące opiekę nad ludnością cywilną – szpitale, przytułki, sierocińce. Studio Foto Forbert przy ulicy Wierzbowej 11 w 1940 roku przejęła Halina Skowrońska-MacherskaAmtliches Fernsprechbuch für den Distrikt Warschau = Urzędowa Książka Telefoniczna dla Dystryktu Warschau 1942, s. 131.
Został zabity wraz z żoną i synem Izraelem w schronie w czasie powstania w getcie warszawskim wiosną 1943Trzy zdjęcia z warszawskiego getta. Rozmowa z Anną Duńczyk-Szulc, wicedyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego, "Rzeczpospolita" 19 kwietnia 2020..
Przypisy
Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Polscy scenografowie filmowi Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1944