Pato O’Ward, właśc. Patricio O’Ward Junco (ur. 6 maja 1999 w Monterrey) – meksykański kierowca wyścigowy. Od roku 2020 jeździ w IndyCar Series reprezentując barwy McLaren Arrow SP. Jest mistrzem IMSA SportsCar Championship z 2017 roku, gdzie wygrał 24-godzinny wyścig Daytona. W sezonie 2018 stał się mistrzem Indy Lights. Został wyróżniony tytułem „Rookie of the Year” podczas zawodów Indianapolis 500 w 2020. W 2021 roku został II wicemistrzem IndyCar Series. W 2022 roku zajął drugie miejsce w Indianapolis 500.
Początki kariery Urodzony 6 maja 1999 roku w Monterrey w Meksyku, uczęszczał do szkoły w San Antonio w Teksasie. Jest pochodzenia irlandzkiego. Karierę wyścigową rozpoczął w kartingu pod koniec 2005 roku i pozostał w nim do 2012 roku. W 2013 roku brał udział w wyścigach bolidów jednomiejscowych, w LATAM Formula 2000, Formule Renault 1.6 NEC i Pacific Formula F2000. W 2014 roku O’Ward startował we francuskiej Formule 4.
W 2015 roku zadebiutował w Pro Mazda Championship z zespołem Pelfrey. Podczas kolejnego sezonu Meksykanin kontynuował jazdę w Pro Mazda Championship w zespole Pelfrey gdzie udało mu się zdobyć wicemistrzostwo serii. W 2017 roku rywalizował w WeatherTech SportsCar Championship z Performance Tech Motorsports w klasie PC. Pato i jego partnerzy wygrali 24-godzinny wyścig Rolexa w Daytona 2017 i 12-godzinny wyścig Sebring w swojej klasie, co uczyniło go najmłodszym kierowcą, który kiedykolwiek wygrał oba wyścigi. Miał wtedy 17 lat. O’Ward i jego zespół zdobyli mistrzostwo i North American Endurance Cup (NAEC).
W 2018 roku O’Ward podpisał kontrakt z Andretti Autosport, aby wziąć udział w mistrzostwach Indy Lights. Wygrał dziewięć z 17 wyścigów, został wybrany Nowicjuszem Roku i z łatwością zdobył mistrzostwo kierowców.
W maju 2019 roku świeżo upieczony mistrz Indy Lights podpisał kontrakt z Red Bull Junior Team, a w następnym miesiącu został objęty jednorazową umową, aby wziąć udział w rundzie Formuły 2 na Red Bull Ring, zastępując ukaranego Mahaveera Raghunathana i został ogłoszony jako zastępca Dana Ticktuma w Super Formula.
Ze względu na decyzję FIA o przyznaniu mniejszej liczby punktów do super licencji za mistrzostwo w Indy Lights, O’Ward nie był dopuszczony do tego, aby móc ścigać się w Formule 1 w 2020 roku, a tym samym nie zostałby włączony do tamtejszej rodziny Red Bulla. Dzięki dostępnym startom w serii IndyCar Series dr Helmut Marko przyznał 20 latkowi wcześniejsze zwolnienie z kontraktu po trzech rundach Super Formuły.
IndyCar 2018 Dwa tygodnie po zdobyciu tytułu Indy Lights, zadebiutował w IndyCar Series na torze Sonoma Raceway w drugim wyścigu zespołu Harding Racing, gdzie zakwalifikował się jako piąty i zajął dziewiąte miejsce. To łączy go z Davidem Martínezem, jeśli chodzi o najlepszy finisz w debiucie meksykańskiego kierowcy w amerykańskich wyścigach bolidów.
2019 W 2019 roku O’Ward miał przenieść się do IndyCar Series w pełnym wymiarze godzin, prowadząc samochód z namalowanym numerem 8 dla Harding Steinbrenner Racing. Jednak kwestie sponsorskie doprowadziły do zwolnienia zawodnika z zespołu 11 lutego 2019 roku
7 marca O’Ward dołączył do Carlina w ramach umowy na pół etatu, w ramach której miał jeździć w 13 wyścigach w sezonie 2019 IndyCar. O’Ward miał przejechać w Carlin 12 wyścigów sezonu, a także zawody Indianapolis 500. O’Ward nie zakwalifikował się do Indy 500 wraz z zespołowym kolegą Maxem Chiltonem. Jednak umowa Red Bulla podpisana w maju z młodym kierowcą pozwoliła mu rywalizować tylko w 8 z 13 wydarzeń, na które pierwotnie podpisał kontrakt. Patricio zajął 26. miejsce w końcowej klasyfikacji punktowej, z najlepszym 8 miejscem na torze Circuit of the Americas.
30 października ogłoszono, że O’Ward powrócił do IndyCar, podpisując umowę z Arrow McLaren SP na sezon 2020.
2020 O’Ward miał mocny start 2020 roku, zdobywając pole position i zajmując drugie miejsce w drugim wyścigu na Road America i czwarte w wyścigu w Iowa. Zmierzał do wyścigu Indy 500 będąc na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej (zawody odbyły się w sierpniu z powodu pandemii Covid-19). O’Ward zajął szóste miejsce w swoim pierwszym starcie w Indianapolis 500 i zdobył nagrodę Rookie of the Year za swój występ. Następnie zdobył kolejne dwa podia z rzędu na World Wide Technology Raceway. Meksykanin zajął aż 3 miejsce w tabeli przed finiszami na 9. i 11. miejscu na Mid-Ohio Sports Car Course i 22. w Harvest GP, spadł wtedy na piątą lakotę w generalce. Po podpisaniu nowego kontraktu z AMSP, zajął 2. miejsce w finale sezonu w St. Petersburgu i zajął 4. miejsce w końcowej klasyfikacji mistrzostw.
2021 Zawodnik z Monterrey kontynuował starty w Arrow McLaren SP w następnym sezonie, współpracując z Felixem Rosenqvistem. O’Ward był pretendentem do tytułu w 2021 roku. Rozpoczął sezon zdobywając swoje pierwsze pole position w karierze podczas otwarcia sezonu w Barber, ale nie był w stanie przekształcić tego w zwycięstwo. O’Ward zajął swoje pierwsze podium w sezonie, zajmując trzecie miejsce w pierwszym wyścigu na torze Texas Motor Speedway i odniósł swoje dziewicze zwycięstwo w IndyCar następnego dnia. Został pierwszym meksykańskim kierowcą, który wygrał wyścig IndyCar od czasu, gdy zrobił to Adrian Fernandez w 2004 roku i pierwszym kierowcą Chevroleta spoza Teamu Penske, któremu udało się wygrać wyścig od 2016 roku.
Po zdobyciu pierwszego zwycięstwa Pato nigdy nie spadł poniżej trzeciego miejsca w klasyfikacji mistrzostw, konsekwentnie odpierając ataki mistrzów serii Josefa Newgardena i Scotta Dixona, jednocześnie ścigając Alexa Palou przez większą część sezonu. Po zakończeniu kampanii w IndyCar wziął udział w posezonowych testach młodych kierowców Formuły 1 w barwach McLarena.
2022 Pato O'Ward w 2022 roku zajął drugie miejsce podczas Indianapolis 500. W całych mistrzostwach IndyCar Series zajął 7. pozycję z 480 punktami, w międzyczasie wygrywając dwie rundy. 18 listopada 2022 roku wziął udział w piątkowym treningu Formuły 1 przed Grand Prix Abu Zabi w barwach McLarena w bolidzie Lando Norrisa.
Wyniki Indianapolis 500 Sezon Nadwozie Silnik Start Miejsce Zespół2019DallaraChevrolet DNQ Carlin 2020 Dallara Chevrolet15 6 Arrow McLaren SP 2021 12 4 2022 7 2 2023 8 24 Arrow McLaren
IndyCar Series Rok Zespół Samochód Nr. Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Ranking Punkty 2018 Harding Racing Dallara DW12 8 Chevrolet STP PHX LBH ALA IMS INDY DET DET TXS RDA IOW TOR MDO POC GTW POR SNM 31 44 2019 Carlin 31 STP COA ALA LBH IMS INDY DET DET TXS RDA TOR IOW MDO POC GTW POR LAG 26 115 2020 Arrow McLaren SP 5 TXS IMS ROA ROA IOW IOW INDY GTW GTW MDO MDO IMS IMS STP 4 416 2021 ALA STP TXS TXS IMS INDY DET DET ROA MDO NSH IMS GTW POR LAG LBH 3 487
Indy Lights Rok Zespół 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Ranking Punkty 2017 Team Pelfrey STP5 STP3 ALA8 ALA15 IMS IMS INDY ROA ROA IOW TOR TOR MDO MDO GMP WGL 15 58 2018 Andretti Autosport STP1 STP7 ALA1 ALA1 IMS4 IMS7 INDY2 RDA2 RDA4 IOW1 TOR1 TOR2 MDO1 MDO1 GTW3 POR1 POR1 1 491
IMSA WeatherTech SportsCar Championship Rok Uczestnik Klasa Samochód Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Ranking Punkty 2017 Performance Tech Motorsports PC Oreca FLM09 Chevrolet LS3 6.2 L V8 DAY1 SEB1 COA1 DET1 WAT1 MOS1 ELK1 PET3 1 283 2018 Performance Tech Motorsports P Oreca 07 Gibson GK428 4.2 L V8 DAY8 SEB13 LBH MDO DET WGL MOS ELK LGA PET 41 41
Pro Mazda Championship Rok Zespół 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Ranking Punkty 2015 Team Pelfrey STP4 STP14 LOU4 LOUC BAR5 BAR7 IMS6 IMS10 IMS5 LOR7 TOR2 TOR3 IOW3 MOH7 MOH6 LAG18 LAG6 6 250 2016 Team Pelfrey STP1 STP2 BAR1 BAR1 IMS1 IMS1 LOR1 ROA4 ROA4 TOR9 TOR2 MOH7 MOH4 LAG1 LAG10 LAG6 2 393
Przypisy
Kategoria:Kierowcy Indianapolis 500 Kategoria:Urodzeni w 1999 Kategoria:Meksykańscy kierowcy Indy Lights Kategoria:Ludzie urodzeni w Monterrey