Szałamaja – dawny instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych, ze stroikiem podwójnym; podobny do oboju. Powstał ok. XIII wieku we Francji. Używany od średniowiecza do XVIII w.
Była to piszczałka z bocznymi otworami i podwójnym stroikiem. W Europie znana od wczesnego średniowiecza w różnych odmianach i wielkościach (większe odmiany nosiły nazwę pomort). Ok. poł. XVII wieku wykształcił się z niej obój, który wyparł ją w XVIII w.
Zobacz też surma
Bibliografia Danuta Szlagowska Muzyka baroku [w:] Nowa encyklopedia powszechna PWN
Kategoria:Aerofony stroikowe Kategoria:Instrumenty dęte drewniane Kategoria:Instrumenty dawne Kategoria:Głosy organowe