Ari-Pekka Nikkola

Ari-Pekka Nikkola (ur. 16 maja 1969 w Kuopio) – fiński skoczek narciarski i trener, dwukrotny złoty medalista olimpijski w drużynie, siedmiokrotny medalista mistrzostw świata, zdobywca Pucharu Świata, zwycięzca Letniego Grand Prix oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1985/1986 w wieku 16 lat. W swoim pierwszym konkursie, w niemieckim Oberstdorfie zajął 12. miejsce, co oznaczało, że w swoim debiucie od razu zdobył punkty. Do końca 1986 roku jeszcze tylko raz zdobył punkty i w klasyfikacji generalnej zajął 47. miejsce. Sezon 1986/1987 przyniósł mu pierwsze sukcesy. 10 stycznia 1987 roku po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w konkursie Pucharu Świata w czechosłowackim Štrbskim Plesie. Niecały miesiąc później Nikkola wywalczył indywidualnie złoty medal na mistrzostwach świata juniorów w Asiago, a wraz z kolegami był trzeci w konkursie drużynowym. Te wyniki sprawiły, że młody Nikkola został członkiem seniorskiej reprezentacji Finlandii na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 1987 roku. Na dużej skoczni zajął 11. miejsce, a na normalnym obiekcie był szósty, tracąc do brązowego medalisty, Vegarda Opaasa z Norwegii równo dwa punkty. W konkursie drużynowym wspólnie z Mattim Nykänenem, Tuomo Ylipullim i Pekką Suorsą wywalczył złoty medal. Cały sezon zakończył na 10. miejscu w klasyfikacji generalnej, cztery razy stawał na podium, w tym dwukrotnie zwyciężył.

Jego pierwszym międzynarodowym startem w 1988 roku były igrzyska olimpijskie w Calgary. W indywidualnych startach zajął 15. miejsce na normalnej skoczni oraz 16. miejsce na dużej. Znacznie lepiej zaprezentował się w konkursie drużynowym, gdzie pomógł kolegom w wywalczeniu złotego medalu olimpijskiego. Do końca tego sezonu nie stawał już na podium. Cztery drugie i dwa trzecie miejsca w sezonie 1988/1989 dały mu piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 roku wywalczył srebrny medal na dużej skoczni ustępując jedynie Jensowi Weißflogowi z NRD, a na normalnej był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Mattim Nykänenem. Ponadto wraz z Jarim Puikkonenem, Mattim Nykänenem i Risto Laakkonenem zdobył kolejny złoty medal w konkursie drużynowym.

Sezon 1989/1990 był jednym z najlepszych w jego karierze. Dziesięciokrotnie stawał na podium, w tym czterokrotnie zwyciężał, co pozwoliło mu na triumf w klasyfikacji generalnej. Zajął także szóste miejsce na mistrzostwach świata w lotach narciarskich w Vikersund oraz piąte w 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni.

Rok później zdobył swoje pierwsze punkty Pucharu Świata w lotach narciarskich po tym jak zajął drugie i dziewiąte miejsce w austriackim Tauplitz. Dało mu to ósmą pozycję w klasyfikacji sezonu 1990/1991. W PŚ w skokach zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, pięciokrotnie stawając na podium, był także szósty w 39. Turnieju Czterech Skoczni. Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 1991 r. na dużym obiekcie zajął 31. miejsce. O wiele lepiej poszło mu w zawodach na skoczni normalnej, gdzie zdobył brązowy medal, przegrywając z mistrzem świata Heinzem Kuttinem o 3,3 pkt. Podczas zawodów drużynowych na dużym obiekcie, startując wraz z Risto Laakkonenem, Vesą Hakalą i Raimo Ylipullim, zdobył srebrny medal, przegrywając z drużyną Austrii o 8,1 pkt.

Podczas igrzysk w Albertville Ari-Pekka Nikkola zdobył swój drugi i ostatni medal olimpijski. Wspólnie z Tonim Nieminenem, Risto Laakkonenem i Miką Laitinenem odniósł drugie olimpijskie zwycięstwo w konkursie drużynowym. W konkursach indywidualnych zaprezentował się jednak słabiej, zajmując 53. miejsce na normalnej skoczni oraz 16. miejsce na dużej. W sezonie 1991/1992 Pucharu Świata dwukrotnie stawał na podium i w klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 12. miejsce. Kolejny sezon był najgorszym w karierze Fina. Wystartował tylko w trzech konkursach PŚ ani razu nie zdobywając punktów, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji końcowej. Nie brał także udziału w mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku.

W sezonie 1993/1994 jego najlepszym wynikiem w PŚ było czwarte miejsce w konkursie w Lahti. Mimo wszystko Nikkola znalazł się w fińskiej kadrze na igrzyska w Lillehammer, gdzie zaprezentował się lepiej niż w Albertville, ale medalu nie zdobył. Indywidualnie był szesnasty na normalnym obiekcie, a na dużej skoczni zajął 22. miejsce. W konkursie drużynowym zastąpił go Janne Ahonen. W lecie 1994 roku wziął udział w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w skokach narciarskich zajmując drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Takanobu Okabe z Japonii.

Kolejne trofeum Nikkola zdobył w 1995 roku podczas mistrzostw świata w Thunder Bay, gdzie razem z Janim Soininenem, Janne Ahonenem oraz Miką Laitinenem zdobył kolejny złoty medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie zaprezentował się tylko w konkursie na normalnej skoczni zajmując 23. miejsce. W całym sezonie 1994/1995 tylko raz stanął na podium: 21 stycznia 1995 roku w japońskim Sapporo zajął trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej PŚ w skokach był ósmy, a w lotach dziesiąty. Zajął także czwarte miejsce w klasyfikacji 43. Turnieju Czterech Skoczni, tracąc do trzeciego miejsca blisko 10 punktów.

W Letnim Grand Prix 1995 Fin był trzeci, wyprzedzili go jedynie Austriak Andreas Goldberger oraz Japończyk Kazuyoshi Funaki. Wysoką formę Nikkola potwierdził zimą dwunastokrotnie stawając na podium, dzięki czemu w klasyfikacji generalnej sezonu 1995/1996 zajął drugie miejsce, ustępując tylko Goldbergerowi. Drugi był także w 44. Turnieju Czterech Skoczni po tym, jak zajął piąte miejsce w Oberstdorfie, szóste w Garmisch-Partenkirchen, piąte w Innsbrucku oraz trzecie w Bischofshofen. Na mistrzostwa świata w lotach w Tauplitz był szósty, w swoim najlepszym skoku uzyskując odległość 183 metrów. Zajął ponadto piąte miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1995/1996 PŚ w lotach.

W 1996 roku zwyciężył w trzeciej edycji Letniego Grand Prix, w czterech z pięciu konkursów stawał na podium (dwa razy wygrał i dwa razy był drugi). Swoje ostatnie trofeum zdobył na mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie razem z Ahonenem, Soininenem i Laitinenem zdobył kolejny złoty medal w drużynie. Na tych samych mistrzostwach był także czwarty na dużej skoczni, przegrywając walkę o brązowy medal z Sylvainem Freiholzem ze Szwajcarii. W sezonach 1996/1997 i 1997/1998 nie osiągał sukcesów w Pucharze Świata poza dwoma trzecimi miejscami: w Innsbrucku w styczniu 1997 roku i w Oberstdorfie w grudniu tego samego roku. Ostatnią dużą imprezą Fina były igrzyska olimpijskie w Nagano, gdzie był piętnasty na normalnej skoczni, na dużej zajął 31. miejsce, a w konkursie drużynowym Finowie z Nikkolą w składzie zajęli piąte miejsce.

Łącznie w zawodach Pucharu Świata 42 razy stawał na podium, w tym dziewięć razy zwyciężał. Ostatni międzynarodowy występ zanotował 8 marca 1998 roku w Lahti. Karierę zakończył w 1998 roku.

Emerytura Po zakończeniu kariery został trenerem w klubie Puijon Hiihtoseura. Od 2002 roku był asystentem Tommiego Nikunena, głównego trenera reprezentacji Finlandii, pełnił też nadzór nad treningiem skokowym specjalistów kombinacji norweskiej. W 2003 roku został trenerem FunakiegoSkokinarciarskie.pl: Biografiua Funakiego .. W kwietniu 2006 r. został trenerem słoweńskiej kadry B, a w styczniu 2007 r. zastąpił Vasję Bajca na stanowisku trenera kadry ASkokinarciarskie.pl: Ari-Pekka Nikkola nowym trenerem Słoweńców! .. W 2006 roku starał się o posadę trenera polskich skoczków, przegrał ze swoim rodakiem Hannu LepistöSport.pl: Kto po Kuttinie? .. Od 2010 roku jest trenerem fińskiej kadry juniorówSkoki.pl: Skład kadry Finlandii na sezon 2010/2011 ogłoszony ..

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca 15. 14 lutego 1988 Calgary Skocznia normalna indywidualnie 190.7 pkt -38.4 pkt Matti Nykänen 16. 23 lutego 1988 Calgary Skocznia duża indywidualnie 189.0 pkt -35.0 pkt Matti Nykänen 1.15px 24 lutego 1988 Calgary Skocznia duża drużynowoSkład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Matti Nykänen, Tuomo Ylipulli, Jari Puikkonen. 634.4 pkt – – 53. 9 lutego 1992 Albertville Skocznia normalna indywidualnie 162.8 pkt -60.0 pkt Ernst Vettori 1.15px 14 lutego 1992 Albertville Skocznia duża drużynowoSkład drużyny: Toni Nieminen, Ari-Pekka Nikkola, Risto Laakkonen, Mika Laitinen. 644.4 pkt – – 30. 16 lutego 1992 Albertville Skocznia duża indywidualnie 149.4 pkt -90.1 pkt Toni Nieminen 22. 20 lutego 1994 Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 170.7 pkt -103.8 pkt Jens Weißflog 16. 25 lutego 1994 Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 231.0 pkt -51.0 pkt Espen Bredesen 15. 11 lutego 1998 Nagano Skocznia normalna indywidualnie 205.5 pkt -29.0 pkt Jani Soininen 31. 15 lutego 1998 Nagano Skocznia duża indywidualnie 94.3 pkt -178.0 pkt Kazuyoshi Funaki 5. 17 lutego 1998 Nagano Skocznia duża drużynowoSkład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Janne Ahonen, Jani Soininen. 833.9 pkt -99.1 pkt

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca 11. 15 lutego 1987 Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 197.6 pkt -18.4 pkt Andreas Felder 1. 17 lutego 1987 Oberstdorf Skocznia duża drużynowoSkład drużyny: Matti Nykänen, Ari-Pekka Nikkola, Tuomo Ylipulli, Pekka Suorsa. 634.1 pkt – – 6. 20 lutego 1987 Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 213.8 pkt -10.6 pkt Jiří Parma 4. 20 lutego 1989 Lahti Skocznia duża indywidualnie 201.5 pkt -17.0 pkt Jari Puikkonen 1. 22 lutego 1989 Lahti Skocznia duża drużynowoSkład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Jari Puikkonen, Matti Nykänen, Risto Laakkonen. 645.0 pkt – – 2. 26 lutego 1989 Lahti Skocznia normalna indywidualnie 110.5 pkt -4.0 pkt Jens Weißflog 31. 10 lutego 1991 Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 147.4 pkt -70.1 pkt Franci Petek 2. 14 lutego 1991 Val di Fiemme Skocznia duża drużynowoSkład drużyny: Ari-Pekka Nikkola, Raimo Ylipulli, Vesa Hakala, Risto Laakkonen. 562.8 pkt -4.8 pkt 3. 16 lutego 1991 Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 219.6 pkt -3.3 pkt Heinz Kuttin 23. 12 marca 1995 Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 199.0 pkt -67.0 pkt Takanobu Okabe 1. 16 marca 1995 Thunder Bay Skocznia duża drużynowo 889.0 pkt – – 27. 22 lutego 1997 Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 229.0 pkt -34.5 pkt Janne Ahonen 1. 27 lutego 1997 Trondheim Skocznia duża drużynowo 955.3 pkt – – 4. 1 marca 1997 Trondheim Skocznia duża indywidualnie 235.5 pkt -16.6 pkt Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca 6. 25 lutego 1990 Vikersund Loty indywidualnie 339.2 pkt -18.5 pkt Dieter Thoma 6. 11 lutego 1996 Tauplitz Loty indywidualnie 684.6 pkt -53.5 pkt Andreas Goldberger

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca 7. 13 lutego 1986 Lake Placid Skocznia normalna drużynowoSkład zespołu: Ari-Pekka Nikkola, Anssi Kankkonen, Jouni Johansen, Sasu Happonen. 580.3 pkt -53.3 pkt 5. 16 lutego 1986 Lake Placid Skocznia normalna indywidualnie 219.3 pkt -12.0 pkt Virginio Lunardi 1. 2 lutego 1987 Asiago Skocznia normalna indywidualnie 228.8 pkt – – 3. 4 lutego 1987 Asiago Skocznia normalna drużynowoSkład zespołu: Jarkko Heikkilä, Ari-Pekka Nikkola, Erkki Nykänen, Sasu Happonen. 582.1 pkt -32.3 pkt

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1985/1986: 47. sezon 1986/1987: 10. sezon 1987/1988: 19. sezon 1988/1989: 5. sezon 1989/1990: 1. sezon 1990/1991: 5. sezon 1991/1992: 12. sezon 1992/1993: – sezon 1993/1994: 16. sezon 1994/1995: 8. sezon 1995/1996: 2. sezon 1996/1997: 12. sezon 1997/1998: 29.

Miejsca na podium chronologicznie