Marsilio Ficino, łac. Marsilius Ficinus (ur. 19 października 1433 w Figline Valdarno, zm. 1 października 1499 w Careggi), włoski filozof renesansowy, humanista, neoplatonik, filolog, astrolog, jedna z najbardziej znanych postaci wczesnego renesansu, nazywany „Drugim Platonem”.
Twórczość Założyciel i kierownik Akademii florenckiej. Tłumacz i komentator dzieł Platona (kompletny przekład w 1484) i Plotyna. Ficino w swych pracach podkreślał boskość natury ludzkiej wyrażonej dążeniem człowieka do utożsamienia się z Bogiem. Główną pracą Ficina jest Teologia platońska (), która uchodzi za jedno z najsłynniejszych i najważniejszych filozoficznych dzieł renesansowych. W swojej teorii demonów nawiązywał do znajomości pism neoplatoników: Jamblicha, Porphyrego, Synesiusa i Psellusa Bizantyńskiego.
Ficino był twórcą terminu "miłość platoniczna", której koncepcję opisał w komentarzu do Uczty Platona (). W estetyce i filozofii miłości Ficino podkreślał metafizyczną naturę piękna i zrodzonej przez niego miłości, uważając piękno za "oblicze Boga". thumb|upright|Delle divine lettere del gran Marsilio Ficino, frontyspis edycji z 1563
Przekłady na język polski
Przypisy
Bibliografia w języku polskim
w innych językach
Linki zewnętrzne
Marsilio Ficino – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Włoscy filozofowie XV wieku Kategoria:Filozofowie renesansu Kategoria:Włoscy astrologowie Kategoria:Neoplatończycy nowożytni Kategoria:Urodzeni w 1433 Kategoria:Zmarli w 1499