Chlorek polonu(IV), tetrachlorek polonu, – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, sól kwasu solnego i polonu na IV stopniu utlenienia.
Wygląd Chlorek polonu w temperaturze pokojowej tworzy jednoskośne lub trójskośne żółte kryształy. W temperaturze 300 °C (temperaturze topnienia) zmienia kolor na jasnożółty, a w temperaturze 350 °C na czerwony (prawdopodobnie w wyniku rozkładu). Wrze w temperaturze 390 °C, tworząc fioletowo-brązowy gaz. Roztwory chlorku polonu(IV) w kwasie solnym są wyraźnie żółte nawet przy bardzo niskim stężeniu (>0,00005 M).
Otrzymywanie Chlorek polonu(IV) może zostać uzyskany poprzez reakcję tlenku polonu(IV) () z pentachlorkiem fosforu, chlorkiem tionylu, gazowym chlorowodorem lub gazowym tetrachlorometanem, a także poprzez reakcję metalicznego polonu z gazowym chlorem. może również zostać otrzymany poprzez utlenienie chlorku polonu(II) nadtlenkiem wodoru.
Właściwości W temperaturze 200 °C oraz przy kontakcie z dwutlenkiem siarki chlorek polonu(IV) zaczyna ulegać redukcji do czerwonego chlorku polonu(II) () i gazowego chloru:
Ogrzewanie tetrachlorku polonu w tlenie lub powietrzu w temperaturze 300 °C tworzy tlenek polonu(IV) (). Reakcja ta zachodzi również bez ogrzewania po długim kontakcie w czystym tlenie. Tetrachlorek polonu reaguje również z rozcieńczonym kwasem azotowym (0,1 M) i tetratlenkiem diazotu, tworząc białą nierozpuszczalną substancję będącą najprawdopodobniej azotanem polonu(IV) () – w przypadku reakcji z powstaje związek o wzorze , która jednak łatwo rozkłada się do .
W reakcji z chlorkiem cyny(II), chlorkiem tytanu(II) lub roztworem ditioninu sodu w kwasie chlorowodorowym rozkłada się do metalicznego polonu. W niskiej temperaturze reaguje z bezwodnym amoniakiem, tworząc pomarańczową substancję będącą najprawdopodobniej aminą lub efektem częściowej redukcji do chlorku polonu(II). Przy dłuższym kontakcie z tym gazem sól redukowana jest do metalicznego polonu.
Jest substancją silnie higroskopijną. W wilgotnym powietrzu lub wodzie hydrolizuje.
Roztwór w kwasie solnym reaguje z roztworem chlorku cezu w etanolu, który wytrąca żółtozielony heksachloropolonian(IV) cezu (). Po dodaniu wodorotlenku sodu lub wody amoniakalnej wytrąca się brązowy kłaczkowaty osad o rozpuszczalności 7,5 µg/100 g w temperaturze pokojowej. Po podgrzaniu substancja ta staje się żółtobrązowa, a jej rozpuszczalność wzrasta do 1,2 mg/100 g . Osad ten jest najprawdopodobniej hydroksytlenkiem polonu. Chlorek polonu(IV) w roztworze redukowany jest do chlorku polonu(II) przez zimny dwutlenek siarki i hydrazynę, a także tlenek arsenu(III) po podgrzaniu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chlorki Kategoria:Związki polonu