Republikańska Lewica Katalonii (katal. Esquerra Republicana de Catalunya, ERC) – centrolewicowa nacjonalistyczna i demokratyczno-socjalistyczna partia polityczna postulująca niepodległość Katalonii z ziem należących do Hiszpanii i Francji"Parties and Elections in Europe, "Spain", The database about parliamentary elections and political parties in Europe, by Wolfram Nordsieck"Alonso, Sonia (2012), Challenging the State: Devolution and the Battle for Partisan Credibility, Oxford University Press, s. 77. Utworzona w 1931, nielegalna w latach 1939–1975 za rządów generała Franco, od 2003 członek trójpartyjnej koalicji rządzącej Katalonią.
Polityczne pryncypia Na XIX Kongresie partyjnym w 1993 ERC przyjęła dokument programowy, który obowiązuje do dziś. Organizuje on działalność partyjną w trzech obszarach: esquerra (kultywowanie ideałów lewicowych podczas debaty politycznej), república (opowiadanie się za republikańskim ustrojem państwa w opozycji do monarchii konstytucyjnej, jaką jest obecnie Hiszpania) i Catalunya (dążenie do niepodległości Katalonii).
Historia Pod przywództwem Francesca Macii w 1931 partia zadeklarowała niepodległość Republiki Katalońskiej, co nie zgadzało się jednak z postanowieniami nowej konstytucji Drugiej Republiki Hiszpanii. W 1934 partia pod przywództwem Lluísa Companysa ponownie ogłosiła niepodległość Katalonii, jednakże w ramach „Hiszpańskiej Federacji” zaproponowanej przez Companysa. Była to reakcja na wejście prawicowych ministrów do rządu Republiki. Jednakże liderzy partyjni (Companys także) i cały skład rządu katalońskiego (Generalitat) zostali zaaresztowani, a specjalna autonomia Katalonii została zawieszona do 1936. W 1936 ERC postanowiła wejść w skład Hiszpańskiego Frontu Ludowego, aby w ten sposób wziąć udział w wyborach, które Front wygrał. Esquerra stała się jego wiodącym elementem w Katalonii próbując jednocześnie zachować jego jedność w obliczu narastających sprzeczności pomiędzy POUM i komunistami. ERC została zdelegalizowana (wraz z innymi członkami Frontu Ludowego) przez generała Francisco Franco po tym, jak doszedł on do władzy w 1939. Companys został aresztowany przez niemieckich agentów na terenie Vichy, sprowadzony z Francji i rozstrzelany w 1940.
Przewodniczący Esquerra Republicana de Catalunya Francesc Macià i Llussà (1931–1933) Lluís Companys i Jover (1933–1935) Carles Pi i Sunyer (1933–1935) Lluís Companys i Jover (1936–1940) Heribert Barrera i Costa (1993–1995) Jaume Campabadal i Farré (1995–1996) Jordi Carbonell i de Ballester (1996–2004) Josep-Lluís Carod-Rovira (2004–2008) Joan Puigcercós i Boixassa (2008–2011) Oriol Junqueras i Vies (od 2011)
Sekretarze Generalni ERC Joan Lluís Pujol i Font (marzec 1931 – kwiecień 1931) Josep Tarradellas i Joan (kwiecień 1931 – marzec 1932) Joan Tauler i Palomeras (marzec 1932 – brak danych) Josep Tarradellas i Joan (1938–1957) Joan Sauret i Garcia (1957–1959) Heribert Barrera i Costa (1976–1987) Joan Hortalà i Arau (1987–1989) Àngel Colom i Colom (1989–1996) Josep-Lluís Carod-Rovira (1996–2004) Joan Puigcercós i Boixassa (2004–2008) Joan Ridao i Martín (2008–2011) Marta Rovira i Vergés (od 2011)
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Joventuts de l'Esquerra Republicana de Catalunya Strona młodzieżówki
Kategoria:Polityka Katalonii Kategoria:Hiszpańskie partie socjalistyczne i socjaldemokratyczne Kategoria:Partie narodowo-lewicowe