Zasada et cetera, klauzula et cetera – w etnometodologii metoda interakcyjna służąca konstruowaniu wspólnej rzeczywistości, w której partnerzy interakcji zgadzają się na niedopowiedzenia drugiej strony, uzupełniając ich wypowiedzi lub oczekując na dalszy ciąg interakcji i nie zadając pytań o szczegóły, tak aby interakcja nie została przerwana. W takiej sytuacji stosowane są wyrażenia typu "Wiesz", "No nie", "No, wiesz, jak to jest", co ma być pouczeniem, aby druga strona nie zrywała interakcji np. poprzez odpowiedź "Nie, nie wiem, jak to jest".
W interakcji jednostki oczekują od siebie, że będzie ona przebiegać zgodnie z niewyrażoną umową odnoszącą się do sposobu prowadzenia tej interakcji, np. zakładają, że podczas prywatnej rozmowy obowiązuje umowa nienagrywania jej. Te niewypowiedziane, ale dorozumiane warunki zawierają klauzulę et cetera.
Metoda ta została zaprezentowana przez Aarona Cicourela obok przekładalności perspektyw i poszukiwania normalnej formy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Etnometodologia