thumb|250px|Grób ks. Franciszka Dziaska na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu Franciszek Dziasek (ur. 5 listopada 1909 w Zaborowie koło Śremu – zm. 8 października 1971 w Poznaniu) – polski duchowny katolicki, pisarz, członek Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Życiorys W 1930 roku ukończył Gimnazjum w Śremie. Studia teologiczne odbył w Gnieźnie (1930-1932), a w Seminarium Duchownym w Poznaniu, w 1936 roku przyjął święcenia kapłańskie. Doktoratem zakończył studia na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (1938).
Po wybuchu II wojny światowej został osadzony w Forcie VII, skąd następnie został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie, a potem do Dachau.
Po 1945 roku pracował w Poznaniu jako prefekt VI Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu, wykładowca i wicedyrektor seminarium (1950-1964), a w 1968 przewodniczył komisjom Synodu Archidiecezji Poznańskiej.
Jego prace naukowe z zakresu soteriologii, mariologii, charytologii, eklezjologii mają znaczący wkład w poszerzenie polskiej terminologii teologicznej. Był członkiem PTPN.
Wydał m.in. „Pamiętnik Czasu Pogardy” (1970),zdjęcie książki „Jezus Chrystus Boski Posłaniec. Traktat chrystologiczny”.
Został pochowany na cmentarzu Miłostowo w PoznaniuDziasek Franciszek – miejsce pochówku [dostęp 2019-03-27] (pole 4, kwatera kanoników kapituły metropolitalnej).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Duchowni archidiecezji poznańskiej Kategoria:Ludzie kultury związani ze Śremem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Więźniowie KL Posen Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1971