7 Brygada Strzelców – oddział piechoty Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W wyniku rozmów atamana Symona Petlury z naczelnikiem państwa i zarazem naczelnym wodzem wojsk polskich Józefem Piłsudskim prowadzonych w grudniu 1919, ten ostatni wyraził zgodę na tworzenie ukraińskich jednostek wojskowych w Polsce. Jednocześnie z formowaniem nowych oddziałów, Armia URL przystąpiła do gruntownej reorganizacji swoich sił wykrwawionych w walkach z wojskami „białej” i „czerwonej” Rosji.
Rozkazem Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych Ukraińskiej Republiki Ludowej nr 3 z 10 stycznia 1920 nakazano sformować w Kamieńcu Podolskim 4 Brygadę Strzelców. Na dowódcę wyznaczony został płk Ołeksandr Szapował. W jej skład wejść miały trzy kurenie strzelców, pułk artylerii, oddział konny i sotnia karabinów maszynowych. 2 lutego do Kamieńca przybył płk Szapował i pod jego komendę przeszły wszystkie ukraińskie jednostki i instytucje wojskowe w mieście (w tym 1 pułk rekrutów). Rozkaz Naczelnego Dowództwa SZ nr 5 z 25 lutego określał, że dowódca brygady podlegać będzie bezpośrednio ministrowi spraw wojskowych. W połowie marca 1920 działał już sztab brygady, zakończono formowanie pierwszego kurenia, a w fazie organizacji znajdowały się drugi kureń, sotnia konna, bateria artylerii i sotnia techniczna. Przy sztabie utworzono rezerwę oficerów i urzędników wojskowych. Opiekę medyczną zapewniał punkt sanitarny i przydzielony oddział Czerwonego Krzyża.
Broń, umundurowanie i sprzęt wojskowy dostarczały jednostki polskie. Przekazały one Ukraińcom między innymi 350 karabinów i 8,5 tys. nabojów. 20 marca 4 Brygadę Strzelców włączono w skład nowo utworzonej 2 Dywizji Strzelców płk. Ołeksandra Udowyczenki (od 29 maja – 3 Żelazna Dywizja Strzelców). 26 maja brygada składała się ze sztabu, samodzielnej sotni konnej, 10., 11. i 12. kureni strzelców, 4 sotni technicznej i 4 pułku artylerii. Rozkazem dowódcy dywizji nr 27 z 9 czerwca brygada otrzymała numer 7, a jej kurenie odpowiednio 19, 20 i 21. Z powodu znacznych strat osobowych na froncie, 28 lipca cały stan osobowy 7 BS tymczasowo zebrano w dwóch kureniach zbiorczych. W październiku w brygadzie przeprowadzono mobilizację. Pozwoliło to na odtworzenie trzeciego kurenia.
W związku z podpisaniem przez Polskę układu o zawieszeniu broni na froncie przeciwbolszewickim, od 18 października wojska ukraińskie zmuszone były prowadzić działania zbrojne samodzielnie.
21 listopada, pod naporem wojsk sowieckich, brygada doznała dużych strat i przeszła na zachodni brzeg Zbrucza, gdzie została internowana przez Wojsko Polskie. 23 listopada niedobitki brygady przekształcono w kureń, który z numerem porządkowym 19 wszedł w skład nowej 7 Zbiorczej Brygady Strzelców.
Struktura organizacyjna
Organizacja brygady w październiku 1920 dowództwo i sztab sotnia techniczna samodzielna sotnia konna 19 kureń strzelców 20 kureń strzelców 21 kureń strzelców dwie lekkie baterie artylerii
Żołnierze oddziału Dowództwo jednostki Stopień, imię i nazwisko Okres pełnienia służby UwagiDowódcy brygadypłk Ołeksandr Szapował 10 I – 31 IIIpłk Pawło Szandruk31 III - koniec wojnySzefowie sztabusot. Spyrydon Biłeckyj10 I – 31 IIIsot. Ołeksandr Nizijenko3 l III – 11 VIpor. Mychajło Zołotar11 – 29 VIpor. Omeljan Hordynskyj29 VI – VIIIsot. Mykoła TrutenkoVIII – 6 XIsot. Dmytro Linnyckyj6 XI – koniec wojny
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brygady strzelców Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Ukraińskie oddziały wojskowe z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Ukraińskie jednostki piechoty utworzone w 1920 Kategoria:Ukraińskie jednostki piechoty rozwiązane w 1920