Centralny Urząd Planowania – jednostka organizacyjna rządu istniejąca w latach 1988–1996, która była kolegialnym organem Rady Ministrów w sprawach planowania społeczno-gospodarczego oraz planu zagospodarowania przestrzennego kraju i planów regionalnych. Powstał na podstawie ustawy z 23 grudnia 1988 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Planowania i zastąpił Komisję Planowania przy Radzie MinistrówUstawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Planowania. .. Zniesiony na podstawie ustawy z 1996 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej zlikwidowano Centralny Urząd PlanowaniaUstawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej. ..

Zakres działania Urzędu Do zakresu działania Urzędu należało:

opracowywanie projektów długookresowych programów działań gospodarczych państwa, opracowywanie wspólnie z Ministrem Finansów oraz zainteresowanymi ministrami – opracowywanie projektów rocznych założeń polityki społeczno-gospodarczej, które po uchwaleniu przez Radę Ministrów stanowią podstawę do prac nad projektem budżetu państwa, koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, zasad polityki regionalnej państwa, sporządzanie okresowych analiz realizacji programów. sporządzanie analiz sytuacji społeczno-gospodarczej kraju oraz prowadzenie studiów dotyczących podstawowych problemów społeczno-gospodarczych kraju i regionów, opracowywanie krótko-, średnio- i długookresowych prognoz gospodarczych, opracowywanie założeń polityki inwestycyjnej ze szczególnym uwzględnieniem inwestycji realizowanych z udziałem środków budżetu państwa, sporządzanie analiz i ocen zasobów pracy i zasobów materialnych w gospodarce, sporządzanie analiz i ocen funkcjonujących w gospodarce mechanizmów rynkowych i rozwiązań systemowych, prowadzenie studiów i analiz w zakresie współpracy gospodarczej z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi, inicjowanie i organizowanie prac związanych z projektowaniem założeń polityki gospodarczo-obronnej oraz wykonywanie innych zadań o charakterze obronnym, określonych w odrębnych przepisach, koordynowanie zadań w zakresie rezerw państwowych, realizowanych przez właściwe organy państwowe, wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

Kierownictwo Urzędu Zakres zadań Urzędem kierował Minister-Kierownik Urzędu i realizował poniższe zadania:

ustalał w porozumieniu z Ministrem Finansów oraz zainteresowanymi ministrami, zasady opracowywania projektów rocznych założeń polityki społeczno-gospodarczej, współdziałał z właściwymi naczelnymi i centralnymi organami administracji państwowej w zakresie przygotowywania projektów założeń, współdziałał z wojewodami w zakresie polityki regionalnej państwa, wspomagał gminy i ich związki w opracowywaniu programów społeczno-gospodarczych, udostępniając im niezbędne informacje i udzielając pomocy metodycznej.

Ministrowie-Kierownicy CUP

1989: Franciszek Gaik 1989–1991: Jerzy Osiatyński 1991–1992: Jerzy Eysymontt 1992–1993: Jerzy Kropiwnicki 1993–1996: Mirosław Pietrewicz (ostatni)

Przypisy

Kategoria:Nieistniejące urzędy centralne w Polsce