Gambit królewski – otwarcie szachowe powstające po posunięciach: e4 e5 f4.
Była to główna broń XIX-wiecznych szachistów, kiedy to powszechnie był uważany za jedną z najsilniejszych odpowiedzi na 1. ... e5. Obecnie jest uważany za debiut bardzo dla białych ryzykowny. Białe ofiarowują pionka, by wywrzeć nacisk na centrum, a w niektórych wariantach wykorzystują półotwartą linię f do zorganizowania ataku na pole f7 (które jest najsłabszym punktem w obozie czarnych).
Obecnie za ostatniego rycerza gambitu królewskiego uważany jest Aleksandr Moroziewicz, który jako jedyny szachista należący do światowej czołówki podejmuje czasami ryzyko związane z 1.e4 e5 2.f4. Mimo to gambit królewski, gwarantujący ciekawą grę od samego początku partii i umożliwiający zastawianie pułapek na przeciwnika cieszy się wciąż popularnością na poziomie amatorskim. W Polsce corocznie odbywa się w Radomiu turniej szachów szybkich Królewski Gambit Radomia, którego uczestnicy rozgrywają wyłącznie partie w tym starym otwarciu.
Warianty Gambit skoczka e4 e5 f4 e:f4 Sf3 Czarne mają do wyboru kilka kontynuacji: 3...g5, 3...Sf6, 3...d5, 3...Ge7, 3...h6
Obrona klasyczna najstarsza znana kontynuacja: e4 e5 f4 e:f4 Sf3 g5 Białe dysponują tutaj kilkoma równorzędnymi kontynuacjami jak 4.Gc4; 4.h4; 4.Sc3; 4.d4
Gambit Kieseritzky'ego e4 e5 f4 e:f4 Sf3 g5 h4 g4 Se5 Czarne mają do wyboru kontynuacje: 5...Sf6, 5...Gg7, 5...d5, 5...d6, 5...Sc6, 5...He7, 5...Ge7, 5...h5.
Wariant współczesny e4 e5 f4 e:f4 Sf3 d5 Czarne dążą do jak najszybszego rozwoju własnych figur.
Kontrgambit Falkbeera e4 e5 f4 d5 Za cenę piona czarne chcą wyprzedzić białe w rozwoju figur i opanować centrum.
Nieprzyjęty gambit królewski e4 e5 f4 Gc5 Sf3 d6 Czarne nie zwracają uwagi na ofiarowanego im piona, który na polu f4 przeszkadza własnemu czarnopolowemu gońcowi.
Gambit gońca e4 e5 f4 e:f4 Gc4!?
Gambit Villemsona e4 e5 f4 e:f4 d4?! Hh4+! Czarne chcą natychmiastowo wykorzystać osłabienie królewskiego skrzydła białych.
Gambit Masona e4 e5 f4 e:f4 Sc3?! Hh4+! Czarne chcą natychmiastowo wykorzystać osłabienie królewskiego skrzydła białych.
Zobacz też
gambit hetmański
Wybrana literatura Wiktor Korcznoj, Władimir Żak (1974), King's Gambit, Batsford, Jakow Estrin, Igor Głazkow (1982), Play the King's Gambit, Eric Schiller (1989), Who's Afraid of the King's Gambit Accepted?, Thinkers Pr Inc / Chessco, Joseph Gallagher (1993), Winning With the King's Gambit, Henry Holt, Jan Piński (2009), The King's Gambit, Quality Chess, Jerzy Konikowski, Uwe Bekemann (2012), Königsgambit-richtig gespielt, Joachim Beyer Verlag,
Linki zewnętrzne Chessgames.com opening explorer
Kategoria:Gambity