Edmund Meisel (ur. 14 sierpnia 1894 w Wiedniu, zm. 14 listopada 1930 w Berlinie) – kompozytor i dyrygent niemiecki.
Edmund Meisel od wczesnej młodości związany był z teatrem (do 1926 roku współpracował z Maxem Reinhartem). W 1925 roku rozpoczął pracę nad muzyką do filmu Siergieja Eisensteina "Pancernik Potiomkin". Napisał jeszcze tylko 6 partytur, gdyż nieoczekiwanie zmarł. W istocie jego muzyka nie jest znana, gdyż tworzył w czasach kina niemego, zaś jego partytury zaginęły. Głównie znane są z opisów i wspomnień (m.in. Hannsa Eislera - Composing for the Film, Londyn 1951). Alicja Helman w swojej książce "Na ścieżce dźwiękowej" tak podsumowuje jego twórczość:
"W przeciwieństwie do innych kompozytorów, którzy nie zastanawiali się nad budową dzieła filmowego, jego językiem i specyfiką, Meisel próbował udowodnić swoimi eksperymentami, że montaż dobrego filmu opiera się na tych samych zasadach co architektonika dzieła muzycznego i prawa ich przebiegu w czasie są identyczne".
Według badaczy Meisel wyprzedzał epokę, będąc jednym z pierwszych twórców zdających sobie sprawę, że pisanie muzyki filmowej jest inne. Wymaga nieco innych środków, zaś przede wszystkim musi być związane mocno z ekranową rzeczywistością.
Muzyka filmowa 1925 "Pancernik Potiomkin" (Bronosieniec Potiomkin, reż. Siergiej Eisenstein), 1926 "Der Heilige Berg" (reż. Arnold Fanck), 1926 "Überflüssige" (reż. Aleksandr Razumnyj), 1927 "Berlin, symfonia wielkiego miasta" (Berlin: Die Sinfonie der Großstadt, reż. Walter Ruttmann), 1928 "Październik" (Oktiabr, reż. Siergiej Eisenstein), 1929 "Der Rote Kreis" (reż. Frederic Zelnik), 1930 "Burza nad Mont Blanc" (Stürme über dem Mont Blanc, reż. Arnold Fanck), Meisel zmarł w trakcie realizacji – partyturę ukończył Paul Dessau.
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy muzyki filmowej Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1930