Omeprazol – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów pompy protonowej, zmniejszający wydzielanie do światła żołądka jonów wodorowych. Jest stosowany głównie w terapii choroby wrzodowej.

Mechanizm działania Omeprazol jest pochodną benzimidazolu. Jego działanie polega na nieodwracalnym blokowaniu grupy cystynowej pompy protonowej (K+/H+ ATP-aza) komórek okładzinowych żołądka. Efektem tego jest zmniejszenie wydzielania do światła żołądka jonów wodorowych, co powoduje zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego.

Omeprazol działa również bakteriobójczo i bakteriostatycznie na Helicobacter pylori in vitro, poprzez hamowanie aktywności ureazy bakteryjnej.

Podczas długotrwałego leczenia omeprazolem (jak i innymi inhibitorami pompy protonowej) obserwuje się zwiększenie liczby bakterii fizjologicznie występujących w świetle przewodu pokarmowego oraz obserwuje się zwiększone ryzyko zakażeń bakteriami Salmonella i Campylobacter. Nie wpływa na wydzielanie pepsyny i czynnika wewnętrznego ani opróżnianie żołądka.

Wskazania choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy choroba refluksowa przełyku zespół Zollingera-Ellisona eradykacja Helicobacter pylori profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc przed znieczuleniem ogólnym

Przeciwwskazania nadwrażliwość na lek owrzodzenia o charakterze nowotworowym

Działania niepożądane Często: bóle i zawroty głowy biegunka bóle brzucha nudności, wymioty zaparcie wzdęcie Mniej często: złe samopoczucie parestezje zaburzenia snu zaburzenia równowagi reakcje alergiczne zwiększona aktywność enzymów wątrobowych Rzadko: splątanie pobudzenie omamy depresja suchość błon śluzowych zapalenie przewodu pokarmowego nadwrażliwość na światło rumień wielopostaciowy wypadanie włosów bóle mięśni i stawów zapalenie wątroby niewydolność wątroby ginekomastia małopłytkowość leukopenia agranulocytoza pancytopenia Bardzo rzadko: zespół Stevensa-Johnsona martwica toksyczna rozpływna naskórka

Przypuszcza się, że niektóre z niepożądanych efektów ubocznych (np. ból brzucha, zawroty głowy, trudności w oddychaniu, napięcie i kurcze mięśni) mogą być spowodowane wtórnym niedoborem karnityny, będącym efektem inhibicji przez omeprazol transportera karnityny OCTN2.

Interakcje mały|Omeprazol Actavis Omeprazol jest kompetycyjnym inhibitorem enzymu CYP2C19 oraz CYP2C9 i może dawać interakcje z lekami, których metabolizm jest uzależniony od tych enzymów, takimi jak diazepam, escitalopram i warfaryna. Stężenie tych leków może wzrosnąć, jeżeli są przyjmowane równocześnie z omeprazolem. Klopidogrel jest nieaktywnym prolekiem, który częściowo jest metabolizowany przez CYP2C19 do formy aktywnej. Hamowanie CYP2C19 blokuje aktywację klopidogrelu, osłabia jego aktywność i potencjalnie zwiększa ryzyko udaru mózgu bądź zawału mięśnia sercowego u ludzi zażywających profilaktycznie klopidogrel. Omeprazol jest także kompetycyjnym inhibitorem p-glikoproteiny, tak jak inne inhibitory pompy protonowej.

Stosowanie w trakcie ciąży i karmienia Kategoria C. Stosować w trakcie ciąży jedynie w razie zdecydowanej konieczności.

Dawkowanie Lek występuje w dawkach 10, 20 i 40 mg. Najczęściej stosuje się 10–20 mg na dobę. Należy przestrzegać zaleceń lekarza. Należy go stosować przed posiłkiem

Preparaty handlowe Preparaty handlowe dostępne w Polsce (2021): Agastin, Bioprazol, Gasec, Goprazol, Helicid, Losec, Omeprazol, Omeprazole Genoptim, Ortanol, Piastprazol, Polprazol, Prazol, Prenome, Progastim, Ultop, Ulzol, Ventazol.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Inhibitory pompy protonowej Kategoria:Benzimidazole Kategoria:Sulfotlenki Kategoria:Związki optycznie czynne Kategoria:Leki z listy leków podstawowych Światowej Organizacji Zdrowia