Endre Szervánszky (ur. 27 grudnia 1911 w Kistétény, zm. 25 czerwca 1977 w Budapeszcie) – węgierski kompozytor.
Życiorys Jako dziecko uczył się gry na klarnecie. W latach 1931–1936 studiował kompozycję pod kierunkiem Alberta Siklósa na Akademii Muzycznej w Budapeszcie. Od 1941 do 1948 roku uczył kompozycji w średniej szkole muzycznej, następnie w latach 1948–1977 wykładał na Akademii Muzycznej. Do grona jego uczniów należeli Sándor Balassa i László Sáry.
Dwukrotny laureat Nagrody Kossutha (1951 i 1955) oraz Nagrody Erkela (1953 i 1954). W 1972 roku został uhonorowany tytułem Zasłużonego Artysty (Érdemes Művésze díj).
Twórczość Tworzył w umiarkowanie nowoczesnych formach, nawiązywał do folklorystyki w stylu Zoltána Kodálya. W połowie lat 50. w celu pogłębienia siły wyrazu zradykalizował swój język dźwiękowy w duchu bliskim Béli Bartókowi, później zwrócił się w stronę dodekafonii i punktualizmu. W ostatnich latach życia niewiele tworzył, nie będąc w stanie w obliczu prądów awangardowych wypracować własnego stylu.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego im. Ferenca Liszta Kategoria:Węgierscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1977