Kamienica przy ulicy Kazimierza Wielkiego 13 – zabytkowa kamienica mieszczańska znajdujących się przy ulicy Kazimierza Wielkiego we Wrocławiu.
Historia posesji i kamienicy
Kamienica jest jedną z sześciu zachowanych kamienic stanowiących jeszcze na początku lat 70. XX wieku część zabudowy dawnej ulicy Złote Koło; miała wówczas numer 5. Ulica została częściowo zniszczona podczas działań wojennych w 1945 roku, a ostatecznie w 1975 roku podczas budowy staromiejskiej obwodnicy tzw. Trasy W-Z, czyli ulicy Kazimierza Wielkiego. Była zabudowana głównie wąskimi szczytowymi kamienicami. Od XVIII wieku zamieszkiwała je głównie ludność żydowska. Ocalałe kamienice zostały włączone do ul. Kazimierza Wielkiego i nadano im nową numerację: od 9 do 17.
Opis architektoniczny
Kamienica została wzniesiona w okresie późnego baroku; relikty z tego okresu zachowały się do dnia obecnego. Pierwotnie była to kamienica szczytowa, pięciokondygnacyjna, trzyosiowa z jednokondygnacyjnym, dwuosiowym szczytem zakończonym trójkątnym tympanonem. Każda kondygnacja oddzielona była gzymsem międzykondygnacyjnym a szczyt wydatnym gzymsem koronującymWygląd kamienicy w latach 20. XX wieku.
Po 1945 roku
W latach 1972–1977 kamienica została wyremontowana na potrzeby wrocławskich Cechów Rzemieślniczych. Dach kamienicy zamieniono na kalenicowy i obniżono budynek o jedną kondygnację;, wnętrze zostało zupełnie przebudowane i dostosowane do potrzeb najemcy. Projekt przebudowy wykonał T. Lipiński.
Przypisy
Bibliografia
K-13