Przypór (też: Zrąb Bobrowski; 1008 m n.p.m.) – szczyt w grupie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w polskich Karpatach Zachodnich.
Leży w masywnym, szerokim grzbiecie, odchodzącym w Równiańskim Wierchu ku zachodowi i rozdzielającym doliny Czarnej Wisełki (na południu) i Białej Wisełki (na północy). Znajduje się w tym grzbiecie między Przysłopem (na wschodzie) i Czarnym (na zachodzie). Na północ Przypór opada niskim grzbietem do doliny Białej Wisełki. Grzbiet ten rozdziela dolinki dwóch potoków: Bobrowskiego i Czarnego. W jego dolnej części znajduje się polana z należącym do miasta Wisły kilkudomowym przysiółkiem Bobrów. Południowo-wschodnie stoki Przyporu opadają do potoku Wolny.
Cały masyw Przyporu, podobnie jak i sąsiednie wzniesienia Przysłopu i Czarnego, zbudowane są z gruboławicowych piaskowców, zlepieńców i łupków zaliczanych do dolnych warstw istebniańskich, a pochodzących z późnej kredy.
Nazwa szczytu jest pochodzenia wołoskiego. Spotykana jest dość rzadko w Beskidach, zarówno polskich jak słowackich (Pripor). Oznacza górę o stromym zboczu.
Przypór jest porośnięty lasem, ale na obydwu jego stokach są duże polany lub wiatrołomy. Jego stokami biegnie droga leśna zwana Książęcą Drogą, tworząca zamkniętą pętlę wokół jego wierzchołka. W całości znajduje się w granicach miasta Wisły w województwie śląskim, powiecie cieszyńskim. Leży w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego.
Przypisy
Kategoria:Geografia Wisły Kategoria:Polskie szczyty Beskidu Śląskiego