mały|Okręt patrolowy „Jean-François Deniau” nazwany na cześć polityka Jean-François Marie Joseph Deniau (ur. 31 października 1928 w Paryżu, zm. 24 stycznia 2007 tamże) – francuski polityk, dyplomata, urzędnik państwowy i pisarz, członek Akademii Francuskiej. Deputowany krajowy i poseł do Parlamentu Europejskiego II kadencji, ambasador Francji w Mauretanii (1963–1967) i Hiszpanii (1976–1977), w latach 1967–1973 członek Komisji Europejskiej, minister handlu zagranicznego (1978–1980) i minister delegowany ds. reform administracji (1980–1981).
Życiorys Działalność polityczna Pochodził z rodziny o tradycjach winiarskich, był synem inżyniera Marcela i Marie-Berthe z domu Loth-Simmonds. Brat polityka Xaviera Deniau, wraz z nim pod koniec lat 40. przebywał w Indochinach i do 1950 walczył w I wojnie indochińskiej. Kształcił się w szkołach średnich w Paryżu, dwukrotnie wygrał prestiżowy konkurs akademicki Concours général. Studiował w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu, uzyskał licencjata z socjologii i etnologii oraz dyplom z ekonomii politycznej. Kształcił się w zakresie prawa i filologii na Uniwersytecie Paryskim. W 1952 został absolwentem École nationale d’administration (promocja Jean Giraudoux), uzyskał także doktorat z prawa.
Początkowo zatrudniony w generalnej inspekcji finansów oraz jako doradca ministra przemysłu i handlu, od 1956 był sekretarzem generalnym francuskiej delegacji przy Wspólnotach Europejskich. Uczestniczył w przygotowywaniu tekstu traktatów rzymskich, zredagował w nich preambułę. Od 1958 do 1963 zatrudniony na stanowiskach dyrektorskich w Komisji Europejskiej, gdzie odpowiadał za negocjacje akcesyjne z Wielką Brytanią i współpracę z państwami afrykańskimi. W 1963 został ambasadorem Francji w Mauretanii. Od 1967 do 1973 zasiadał w czterech kolejnych Komisjach Europejskich kierowanych przez Jeana Reya, Franca Marię Malfattiego, Sicca Mansholt i François-Xaviera Ortolego. Odpowiadał w nich za handel zagraniczny i rozszerzenie (1967–1970), relacje zewnętrzne (1970–1973) oraz współpracę rozwojową (1970–1973). W kwietniu 1973 zrezygnował z funkcji, przechodząc do rządu krajowego.
Był związany z Fédération nationale des républicains indépendants i Partią Republikańską, a także z federacyjną Unią na Rzecz Demokracji Francuskiej. Zajmował stanowiska sekretarza stanu przy ministrach spraw zagranicznych (1973–1974, 1977–1978) i rolnictwa (1974, 1975–1976). Pomiędzy 1976 a 1977 pełnił funkcję ambasadora w Hiszpanii. W 1978 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego. W kwietniu tego samego roku objął urząd ministra handlu zagranicznego w rządzie, którym kierował Raymond Barre. W październiku 1980 przeszedł na stanowisko ministra delegowanego przy premierze ds. reformy administracji, które zajmował do maja 1981. Od 1984 do 1986 pozostawał posłem do Parlamentu Europejskiego II kadencji, przystąpił do frakcji liberalno-demokratycznej. W latach 1986–1997 przez trzy kadencje ponownie zasiadał w niższej izbie francuskiego parlamentu. W latach 1981–1998 był przewodniczącym rady departamentu Cher, wchodził również w skład rady Regionu Centralnego. W 1998 zrezygnował z członkostwa w UDF.
Działalność społeczna i pisarska Zajmował się równocześnie publicystyką, eseistyką i pisarstwem. Publikował teksty m.in. w „Le Figaro” i „L’Express”, był autorem kilkunastu książek. Zajmował się działalnością społeczną, w tym humanitarną na rzecz państw afrykańskich. Był inicjatorem ustanowienia Nagrody Sacharowa. W 1992 został członkiem Akademii Francuskiej (fotel 36).
Życie prywatne Był żonaty z polityk i prawniczką Frédérique Dupuy, mieli dwoje dzieci. Pozostawał w nieformalnym związku z dziennikarką Marie Dabadie. Zmarł w wyniku choroby nowotworowej.
Odznaczenia, wyróżnienia i upamiętnienie Odznaczony Legią Honorową klasy III (1998) i II (2005), Krzyżem Wojennym, Krzyżem Waleczności Wojskowej, Orderem Zasługi Rolniczej I klasy, Orderem Sztuki i Literatury I klasy oraz Orderem Izabeli Katolickiej II klasy. Wyróżniany także nagrodami literackimi, w tym Prix Saint-Simon (1998) i Prix littéraire de l’armée de Terre – Erwan Bergot (2007).
Jego imieniem nazwano zwodowany w 2015 okręt patrolowy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Absolwenci Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu Kategoria:Ambasadorowie Francji w Hiszpanii Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Eseiści francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy działacze społeczni Kategoria:Francuscy eseiści XX wieku Kategoria:Francuscy eseiści XXI wieku Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji Kategoria:Francuscy prawnicy Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XXI wieku Kategoria:Francuscy publicyści Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Francuscy urzędnicy Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Komisarze Unii Europejskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Waleczności Wojskowej (Francja) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Rolniczej (Francja) Kategoria:Politycy Unii na rzecz Demokracji Francuskiej Kategoria:Prozaicy francuskojęzyczni Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2007