East Lothian (także Haddingtonshire, ) – hrabstwo historyczne w południowo-wschodniej Szkocji, obejmujące wschodnią część krainy historycznej Lothian, z ośrodkiem administracyjnym w Haddington.
Hrabstwo położone było na południowym wybrzeżu zatoki Firth of Forth i otwartym Morzem Północnym. Długość linii brzegowej wynosiła nieco ponad 50 km. Przeważającą część hrabstwa zajmowała nizinna równina. Część południowa była wyżynna (pasmo wzgórz Lammermuir Hills). Na południu hrabstwo graniczyło z Berwickshire, na zachodzie z Midlothian. Powierzchnia hrabstwa w 1887 roku wynosiła 701 km², w 1951 roku – 692 km² (0,9% terytorium Szkocji). Liczba ludności w 1887 roku – 38 502, w 1951 roku – 52 258 (1,0% całkowitej populacji Szkocji).
Gospodarka hrabstwa opierała się w dużej mierze na rolnictwie. Na zachodzie eksploatowane były zasobne złoża węgla. Do głównych ośrodków miejskich należały , Cockenzie, Dunbar, , , , Haddington, North Berwick, Prestonpans oraz Tranent.
Hrabstwo zlikwidowane zostało w wyniku reformy administracyjnej w 1974 roku, włączone do nowo utworzonego regionu Lothian. W 1996 roku utworzona została jednostka administracyjna () East Lothian, o granicach zbliżonych do historycznego hrabstwa, do której włączone zostało miasto Musselburgh i jego okolice (historycznie część Midlothian). Niewielkie fragmenty dawnego hrabstwa należą do sąsiednich jednostek Scottish Borders oraz Midlothian.
Uwagi
Przypisy .
Kategoria:Historyczne hrabstwa Szkocji Kategoria:East Lothian Kategoria:Midlothian Kategoria:Scottish Borders