Stara Dąbrowa – dawna wieś w granicach miasta Dąbrowy Górniczej, od której to miasto wzięło swoją nazwę. W granicach Dąbrowy od 1916 roku. Znajdowała się w rejonie współczesnych ulic Legionów Polskich i Górniczej, w pobliżu kościoła św. Barbary. Obecnie obszar ten leży na południowym zachodzie miasta, blisko granicy z SosnowcemDombrowa Stara.
Historia
Stara Dąbrowa to pierwotna wieś na wzgórzu na obszarze Dąbrowy Górniczej. Mimo zamożości mieszkańców długo zachowywała swój dawny charakter. Wokół niej powstały osady i dzielnice przemysłowe takie jak Reden, Huta Bankowa czy Ksawera, stając się najważniejszą osadą górniczą w Królestwie Polskim i jednym z ognisk przemysłu fabrycznego.
W latach 1867–1874 należała do gminy Olkusko-Siewierskiej, a w latach 1874–1909 do gminy Górniczej w powiecie będzińskim. W 1909 roku z gminy Górniczej wydzielono nową gminę ZagórzeZagórze, Klimontów, Józefów, Bobrek, Niwka, Dańdówka, Konstantynów, Środula oraz osada Modrzejów, a z pozostałej części gminy Górnicza powstała gmina Dąbrowa Górnicza, składająca się z miejscowości: Stara Dąbrowa, Niepiekło, Huta Bankowa, Łabęcka, Reden, Ksawera, Mydlice, Niepiekło, Huty Cynkowe i KoszelewŚląski Instytut Naukowy w Katowicach (1976): Dąbrowa Górnicza – Zarys rozwoju miasta.
Podczas I wojny światowej (1915–1916) w Generalnym Gubernatorstwie Lubelskim pod okupacją austriacko-węgierską. W Dąbrowie ulokowano siedzibę nowo utworzonego powiatu dąbrowskiegoKaiserlich Deutsches Generalgouvernement Warschau mit dem angrenzenden K.u.K. Millitärgeneralgouvernement in Polen. Gmina Dąbrowa Górnicza przestała funkcjonować jako jednostka wiejska z dniem 18 sierpnia 1916 roku w związku z nadaniem jej praw miejskich przez austriackie władze okupacyjne i przekształceniu jej w gminę miejską. 5 maja 1923 część terenów Dąbrowy włączono o Będzina.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Dombrowa Stara na mapie przedwojennej
Kategoria:Dąbrowa Górnicza Kategoria:Dzielnice i osiedla Dąbrowy Górniczej