mały|Koziorożec w Parc national de la Vanoise Siedlisko – zespół czynników abiotycznych (klimatyczno-glebowych), niezależnych od biocenozy, które panują w określonym miejscu, działających na rozwój poszczególnych organizmów, ich populacje lub całą biocenozę. Siedlisko określa warunki istnienia zajmujących je typów zbiorowisk roślinnych i związanych z nimi zgrupowań zwierzęcych. Siedlisko danego gatunku to przestrzeń, w której ten gatunek występuje.
W szerokim rozumieniu równoważnym terminem jest habitat (od „zamieszkały”).
Wśród siedlisk wyróżnia się: siedliska naturalne, czyli pierwotne – siedliska nie zmienione wskutek działalności człowieka, siedliska synantropijne, które powstały w wyniku działalności człowieka. Należą do nich m.in.: siedliska ruderalne, siedliska segetalne, siedliska półnaturalne.
Zobacz też stanowisko siedlisko przyrodnicze środowisko typ siedliskowy lasu biotop
Przypisy
Bibliografia Janina Skrzyczyńska, Barbara Gąsiorowska. 2020. Nauka o siedlisku. W: Uprawa roślin. Red. A. Kotecki. Wyd. UP Wroc., Wrocław, t. 1, 49-210.
Kategoria:Ekologia