Anna Monika Dąbrowska (ur. 7 stycznia 1981 w Chełmie) – polska piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów i producentka muzyczna. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV.

Za debiutancki album Samotność po zmierzchu (2004) zdobyła uznanie krytyki i publiczności. Na kolejnej płycie, Kilka historii na ten sam temat (2006), nawiązała do tradycji polskiej muzyki lat 60., co kontynuowała na kolejnych dwóch krążkach. Wydała łącznie sześć albumów studyjnych, z których pięć trafiło na pierwsze miejsce listy sprzedaży w Polsce i uzyskało status platynowych; Dla naiwnych marzycieli zdobył status podwójnie platynowej płyty. Do 2011 łączna sprzedaż jej płyt w Polsce przekroczyła liczbę 250 tys. egzemplarzy.

Laureatka dziewięciu Fryderyków (34 nominacje).

Życiorys Urodziła się 7 stycznia 1981 w Chełmie. Ma siostrę Martę. Gdy miała 11 lat, zmarł ich ojciec.

Jako nastolatka rozpoczęła edukację muzyczną. Uczęszczała do I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie i szkoły muzycznej w klasie kontrabasu. Studiowała psychologię w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Przez pewien okres grała na gitarze basowej i była wokalistką zespołu 4 Pory RoQ, z którym brała udział w konkursach muzycznych. Wystąpiła m.in. na Festiwalu Poezji Śpiewanej i Festiwalu Piosenki Francuskiej. W 2002 uczestniczyła w programie rozrywkowym Polsatu Idol. Następnie współpracowała z Andrzejem Smolikiem i Krzysztofem Krawczykiem, nagrywając chórki do ośmiu piosenek na płytę Krawczyka ...Bo marzę i śnię. W 2003 została zaproszona do udziału w Projekcie SI 031, w ramach którego udzieliła się wokalnie w trzech piosenkach i wzięła udział w nagraniu teledysku „Trzynastka”. W tym samym roku do rozgłośni radiowych trafił jej pierwszy singel, „I See”, który zdobył jednak dość umiarkowaną popularność. thumb|Dąbrowska (2008) Na początku 2004 wydała debiutancki album studyjny pt. Samotność po zmierzchu, za którego produkcję odpowiadał Bogdan Kondracki. Za album otrzymała dobre recenzje, a jego premierę poprzedziła wydaniem singla „Tego chciałam”, który stał się przebojem. W tym samym roku wystąpiła z utworem „Glory” w konkursie „Premier” na festiwalu w Opolu. Kolejne przebojowe single, „Charlie, Charlie” i „Inna”, umocniły jej pozycję na rynku muzycznym, a za sprzedaż Samotności... w nakładzie ponad 40 tys. egzemplarzy uzyskała status złotej płyty. Dzięki wysokiej sprzedaży debiutanckiego albumu wystąpiła podczas festiwalu TOPtrendy 2005, na którym wykonała trzy piosenki: „Tego chciałam”, „Tylko słowa zostały” i „Charlie, Charlie”. Również w 2005 zdobyła nagrodę As Empiku oraz trzy Fryderyki. W 2006 udzieliła się wokalnie na albumie projektu Silver Rocket pt. Unhappy Songs i zagrała w dwóch teledyskach promującej tę płytę.

W październiku 2006 wydała drugi solowy album pt. Kilka historii na ten sam temat, który był nawiązaniem do polskiej muzyki popularnej przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Album promowała singlami: „Trudno mi się przyznać” i „Czekam...”, które zyskały dużą popularność. Za album zebrała przychylne recenzje, a półtora miesiąca po jego premierze uzyskała za niego certyfikat platynowej płyty, sprzedając go w nakładzie 50 tys. sztuk. Dzięki sukcesowi drugiej płyty wystąpiła w czołówce festiwalu TOPtrendy 2007, a także zdobyła nagrodę w kategorii „Album roku” podczas gali Eska Music Awards i była nominowana do Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego polskiego wykonawcy. W październiku 2007 rozpoczęła trasę koncertową, która zbiegła się z wydaniem dwupłytowej reedycji albumu pt. Kilka historii na ten sam temat. thumb|Dąbrowska (2009) thumb|Dąbrowska podczas koncertu w Sopocie (2009) W czerwcu 2008 wydała trzeci album studyjny pt. W spodniach czy w sukience?, nad którym pracowała m.in. z Leszkiem Możdżerem i Danielem Bloomem. Albumem kontynuowała tematykę retro i styl lat 60., co stało się wówczas znakiem rozpoznawczym jej twórczości. Album okazał się kolejnym sukcesem komercyjnym (po czterech dniach uzyskał status złotej płyty, a później również platynowej), a także artystycznym, choć opinie krytyków na temat płyty były podzielone. Na pierwszy utwór promujący album wybrała „Nigdy więcej nie tańcz ze mną”, który odniósł sukces na listach przebojów i z którym wzięła udział w konkursie na Polski Hit Lata podczas Sopot Hit Festiwalu. Drugim singlem został tytułowy utwór, a trzecim „Smutek mam we krwi”, natomiast album przekroczył nakład 50 tys. sztuk. Jesienią wyruszyła w trasę sponsorowaną przez markę Nissan Micra. W 2009 otrzymała osiem nominacji do Fryderyków 2009, jednak nie zdobyła żadnej statuetki. Dzięki wysokiej sprzedaży W spodniach czy w sukience? wystąpiła na festiwalu TOPtrendy 2009. Po raz czwarty otrzymała też nominację do nagrody MTV dla najlepszego polskiego wykonawcy oraz nawiązała współpracę z francuską grupą Nouvelle Vague, z którą nagrała cover utworu „Johnny and Mary” Roberta Palmera (umieszczony później na polskiej edycji albumu zespołu pt. 3). Jesienią wydała singiel „Nigdy nie mów nigdy”, promujący film Wojciecha Pacyny o tym samym tytule.

W kwietniu 2010 wydała album pt. Ania Movie, na który nagrała covery piosenek z klasycznych filmów i seriali. Jak zapowiedziałą, była to jej ostatnia płyta utrzymana w stylu retro. Album okazał się kolejnym sukcesem, utrzymując się przez siedem tygodni z rzędu na szczycie listy OLiS, i przekroczył nakład 50 tys. egzemplarzy. Pierwszy teledysk powstał do piosenki „Bang Bang (My Baby Shot Me Down)” z repertuaru Cher, a drugi do „Silent Sigh” z filmu Był sobie chłopiec. Planowana na wiosnę trasa promocyjna została przesunięta na jesień i zimę 2010 z powodu katastrofy pod Smoleńskiem oraz stanu zdrowia piosenkarki.

W 2011 była jedną z trenerek w pierwszej edycji programu rozrywkowego TVP2 The Voice of Poland. W 2012 wydała album pt. Bawię się świetnie, za który w niecałe dwa miesiące od premiery uzyskała status platynowej płyty. Album promowała singlami: „Bawię się świetnie” i „Jeszcze ten jeden raz”. Udzieliła się również wokalnie w piosence „Niebieski parasol” umieszczonej na albumie Krzysztofa „Kielicha” Kieliszkiewicza pt. Dziecko szczęścia.

4 marca 2016 wydała album Dla naiwnych marzycieli. W czerwcu 2016 na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu otrzymała nagrodę Super Jedynkę w kategorii Super Artystka Roku. Otrzymała również nominację w kategorii Album Roku. Pod koniec września 2016 otrzymała nominację do nagród MTV Europe Music Awards 2016 w kategorii Najlepszy polski wykonawca. Na początku 2017 wydała singiel „Porady na zdrady (Dreszcze)”, który nagrała w ramach promocji komedii romantycznej Ryszarda Zatorskiego Porady na zdrady. 10 listopada 2017 wydała album kompilacyjny pt. The Best of, na którym umieściła swoje największe przeboje oraz premierowy singiel Z Tobą nie umiem wygrać. Utwór dotarł do pierwszego miejsca na liście AirPlay, a sam album – do trzeciego miejsca w notowaniu OLiS. We wrześniu 2018 wydała singiel Serce nie sługa promujący film o tym samym tytule. W 2019 wystąpiła podczas koncertu „Od Opola do Opola” na 56. KFPP w Opolu, a pod koniec roku wydała utwór „Gdy wiem że jesteś”, nagrany do filmu 1800 gramów przy współpracy z GrubSonem. Również w 2019 roku otrzymała honorowy tytuł Ambasadora Województwa Lubelskiego. W 2020 przy współpracy z Gromee oraz AbradAbem wydała utwór „Powiedz kto w tych oczach mieszka”, a także wystąpiła na 57. KFPP w Opolu podczas koncertu „Cisza jak ta” poświęconemu Romualdowi Lipce.

Życie prywatne Ze związku z Pawłem Jóźwickim ma dwoje dzieci, Stanisława (ur. 2010) i Melanię (ur. 2013).

Dyskografia

Albumy studyjne Samotność po zmierzchu (2004) Kilka historii na ten sam temat (2006) W spodniach czy w sukience? (2008) Ania Movie (2010) Bawię się świetnie (2012) Dla naiwnych marzycieli (2016)

Albumy kompilacyjne The Best of (2017)

Nagrody i nominacje

Przypisy

Kategoria:Absolwenci chełmskich szkół i uczelni

Kategoria:Laureaci Eska Music Awards Kategoria:Laureaci Fryderyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmie Kategoria:Polskie osobowości telewizyjne Kategoria:Polskie wokalistki popowe Kategoria:Uczestnicy polskiej edycji Idola Kategoria:Urodzeni w 1981 Kategoria:Polscy zdobywcy platynowych płyt