Synkopa (gr. synkopḗ „obcięcie”, od synkóptō „przycinać”) – rodzaj zaburzenia metro-rytmicznego w toku utworu, wykorzystywany jako środek stylistyczny; zjawisko rytmiczne polegające na przedłużeniu wartości rytmicznej znajdującej się na słabej części taktu o następną część taktu lub grupy taktowej. Synkopie towarzyszy powstanie dodatkowego akcentu tzw. akcentu rytmicznego na przedłużanej (słabej) części taktuMiles Hoffman (1997). Syncopation. National Symphony Orchestra. NPR. Dostęp 13 lipca 2009Patterson, William Morrison, 'Rhythm of Prose'( Introductory Outline), Columbia University Press 1917.
Rytm synkopowy jest często stosowany w muzyce jazzowej i bluesie, a także w muzyce elektronicznej z gatunku drum and bass. W polskiej muzyce ludowej synkopa jest charakterystyczna dla krakowiaka.
Przykład zastosowania rytmu synkopowego zawiera utwór „No Excuses” zespołu Alice in Chains oraz „Synkopowy taniec” Béli Bartóka.
Zobacz też hemiola
Przypisy
Kategoria:Rytm