Ulica św. Katarzyny – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu.
Leży pomiędzy ulicą Krakowską a ulicą Augustiańską.
Historia Historia tego traktu sięga wczesnego średniowiecza. Jeszcze przed lokacją Kazimierza stanowił on fragment szlaku łączącego wieś Bawół ze Skałką. Po lokacji miasta rola ulicy zmalała, gdyż wytyczono wówczas ul. Skałeczną, a główną arterią stała się ul. Krakowska. Droga prowadziła wtedy do kościoła św. Katarzyny. W średniowieczu mianem św. Katarzyny określano sąsiednie ciągi komunikacyjne – dzisiejsze ulice Skałeczną i Augustiańską. Omawiana droga do XVIII stulecia pozostawała bezimienna. Nazwa św. Katarzyny dla tej ulicy zaczęła funkcjonować w drugiej połowie XIX wieku. Na planie z 1844 roku, trakt ten opisano jako ul. Augustiańską.
Zabudowa ul. św. Katarzyny 1 (ul. Krakowska 15) – kamienica, XVI wiek. ul. św. Katarzyny 2 (ul. Krakowska 17) – kamienica. Projektował August Pluszyński, 1827. ul. św. Katarzyny 3 – kamienica. Projektował Paweł Barański, 1864. ul. św. Katarzyny 4 (ul. Augustiańska 14) – kamienica, 1838. ul. św. Katarzyny 5 (ul. Augustiańska 12) – kamienica. Projektował Józef Hercok, 1890 lub 1899. Opracowano na podstawie źródeł
Przypisy
św. Katarzyny Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto