XXVI Zimowe Igrzyska Olimpijskie – przyszłe, międzynarodowe wydarzenie sportowe, które ma zostać rozegrane w lutym 2030.

29 listopada 2023 Międzynarodowy Komitet Olimpijski poinformował, że rozpoczął procedurę „ukierunkowanego dialogu” z kandydaturą Alp Francuskich. Oznacza to, że Francja zyskała status „oczekiwanego gospodarza” i stała się jedynym kandydatem do zorganizowania Igrzysk w 2030. Potwierdzenie wyboru gospodarza zostało dokonane 24 lipca 2024 na sesji MKOl w przededniu Igrzysk Olimpijskich w Paryżu.

Będzie to czwarta edycja zimowych igrzysk rozegrana we Francji. Wcześniej gospodarzami były: Chamonix w 1924, Grenoble w 1968 i Albertville w 1992. Francja była również gospodarzem letnich Igrzysk w 1900, 1924 i 2024. Będzie to również druga z rzędu edycja zimowych igrzysk rozegrana w Europie.

Wybór gospodarza Międzynarodowy Komitet Olimpijski, w związku z malejącą liczbą chętnych do organizacji igrzysk, zmienił w 2019 procedurę wyłaniania ich gospodarzy. Dotychczasowa procedura, oparta na konkursie, została zastąpiona przez stały dialog między MKOl a krajami zainteresowanymi organizacją igrzysk. W wyniku pierwszej fazy dialogu rozpoczęty zostaje „ukierunkowany dialog” z preferowanym gospodarzem danej edycji. Zrezygnowano również z wymogu wyboru organizatora na siedem lat przed zawodami.

W 2020 MKOl poinformował, że wstępne zainteresowanie organizacją Igrzysk w 2030 wyraziły: Sapporo, Salt Lake City i Barcelona. Nieco później chęć zorganizowania zawodów zgłosiło też Vancouver. Z powodu bliskości terminu Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles, włodarze Salt Lake City od początku wskazywali, że są bardziej zainteresowani organizacją Igrzysk w 2034 i przyjmą Igrzyska w 2030 tylko, jeżeli MKOl nie znajdzie innego kandydata. Kandydatura Barcelony została wycofana z powodu nieporozumień między regionalnymi władzami Katalonii i Aragonii. Wydawało się więc, że walka o organizację Igrzysk w 2030 rozstrzygnie się między Sapporo a Vancouver, przy czym to kandydatura japońska od początku uchodziła za faworyta. Sapporo mierzyło się jednak z coraz większymi problemami, związanymi głównie ze skandalem korupcyjnym przy organizacji Igrzysk Olimpijskich w Tokio i niskim poparciem społecznym. Z kolei kandydatura Vancouver ze względu na zbyt wysokie koszty nie uzyskała wsparcia rządu Kolumbii Brytyjskiej i została wycofana. W obliczu braku odpowiednich kandydatów MKOl w grudniu 2022 postanowił opóźnić decyzję o wyborze gospodarza, zaprosić nowych kandydatów do zgłaszania aplikacji i zastanowić się nad przyszłością zimowych igrzysk w obliczu zmian klimatu. MKOl nie wykluczył również, że podejmie decyzję o łącznym przyznaniu prawa do organizacji Igrzysk w 2030 i 2034.

W kolejnych miesiącach zainteresowanie organizacją Igrzysk wyraziły nowe kraje. Największy rozgłos wzbudziła kandydatura Sztokholmu, który ubiegał się już o organizację Igrzysk w 2026. Nieco później chęć organizacji Igrzysk zgłosiły też francuskie prowincje Owernia-Rodan-Alpy i Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże. Ostatnim kandydatem była Szwajcaria, która chciała zorganizować Igrzyska na już istniejących obiektach rozsianych po całym kraju. Z drugiej strony ze starań o organizację Igrzysk ostatecznie zrezygnowało Sapporo. Do końca 2023 zgłoszono cztery kandydatury:

Owernia-Rodan-Alpy i Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, Francja; Salt Lake City, USA; Sztokholm i Åre, Szwecja; Szwajcaria.

MKOl zdecydował 29 listopada 2023 przyznać Francji status „oczekiwanego gospodarza” Igrzysk w 2030, zaś Salt Lake City Igrzysk w 2034. Szwajcaria została z kolei zaproszona do „uprzywilejowanego dialogu” w sprawie Igrzysk w 2038. Całkowicie pominięta została jedynie kandydatura Sztokholmu.

Międzynarodowy Komitet Olimpijski potwierdził wybór francuskiej kandydatury 24 lipca 2024. Z powodu chaosu politycznego po przyspieszonych wyborach parlamentarnych z lipca 2024 Francja nie miała jednak rządu i premiera uprawnionego do podpisania gwarancji finansowych dla Igrzysk. MKOl zdecydował zatem o zaakceptowaniu kandydatury francuskiej pod warunkiem, że gwarancje zostaną podpisane przez nowego premiera do 1 października 2024 i zaakceptowane przez parlament do 1 marca 2025.

Obiekty Zgodnie ze wstępnym planem zaprezentowanym przez organizatorów, większość konkurencji zostanie rozegrana na już istniejących obiektach, w tym kilku które gościły igrzyska w 1992 i zawody Pucharu Świata w swoich dyscyplinach, oraz kilku nowych lokalizacjach. Dyscypliny odbywające się na świeżym powietrzu zostaną rozegrane w kilku alpejskich miejscowościach. Mają to być:

Courchevel (mężczyźni) i Val d’Isère (kobiety) – narciarstwo alpejskie; Le Grand-Bornand – biathlon; La Clusaz – biegi narciarskie; Courchevel (Tremplin du Praz) – skoki narciarskie; La Plagne – bobsleje, saneczkarstwo, skeleton; Montgenèvre i Serre Chevalier – narciarstwo dowolne i snowboard.

Miejscem większości konkurencji rozgrywanych pod dachem początkowo miała być Nicea, jednak – wobec sprzeciwu burmistrza tego miasta wobec planów instalacji tymczasowego lodowiska na miejskim stadionie piłkarskim – 19 czerwca 2026 na posiedzeniu Komitetu Wykonawczego MKOl zdecydowano o przeniesieniu ich do Lyonu. W tym mieście zaplanowano rywalizację w curlingu, hokeju na lodzie, short tracku i łyżwiarstwie figurowym.

Po raz pierwszy w historii Igrzyska odbędą się na terenie dwóch krajów. Jako miejsce zmagań panczenistów brano początkowo pod uwagę halę Oval Lingotto we włoskim Turynie i kompleks Thialf w holenderskim Heerenveen, a w czerwcu 2026 Komitet Wykonawczy MKOl zatwierdził drugi z tych obiektów jako proponowaną arenę zawodów.

Prawa telewizyjne – Grupo Globo – Japan Consortium – JTBC – TVP/Eurosport – NBCUniversal

Przypisy

2030 Kategoria:2030 w sporcie Kategoria:2030 w Europie