Dół nadkłowy () – w anatomii człowieka płaskie zagłębienie, położone poniżej otworu podoczodołowego i nasady wyrostka jarzmowego. Dół nadkłowy znajduje się na wysokości kła i od niego zaczerpnął swoją nazwę. Stanowi fragment przedniej ściany zatoki szczękowej. Blaszka kostna tworząca dół nadkłowy jest zwykle dość cienka. Zostało to wykorzystane przez otolaryngologów i chirurgów szczękowo-twarzowych, którzy właśnie przez dół nadkłowy dochodzą do zatoki szczękowej podczas operacji Caldwella-Luca. Dół nadkłowy stanowi miejsce przyczepu jednego z mięśni mimicznych – mięśnia dźwigacza kąta ustH. Feneis. Ilustrowany słownik międzynarodowego mianownictwa anatomicznego. PZWL. Warszawa 1986.
Przypisy
Kategoria:Czaszka