– wiceadmirał Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Dwukrotnie odznaczony Orderem Wschodzącego Słońca.
Życiorys W 1910 ukończył japońską Akademię Cesarskiej Marynarki Wojennej (38. promocja). Służył następnie na różnych okrętach japońskich (poczynając od krążownika pancernego „Asama”). Podczas I wojny światowej służył na krążowniku pancernym „Aso” (1915) i niszczycielu (1916). W latach 1916–1917 i 1922–1924 poszerzał wiedzę na kursach dla oficerów sztabowych w Kolegium Wojenno-Morskim. W latach 1918–1920 był członkiem delegacji japońskiej uczestniczącej w konferencji pokojowej we Francji. W grudniu 1928 z ramienia Sztabu Generalnego Marynarki Wojennej ponownie przybył z wizytą do Francji, gdzie w 1930 pełnił funkcję attaché morskiego.
Od grudnia 1931 wykładał w Akademii Marynarki Wojennej w Japonii, aby w 1934 objąć dowództwo ciężkich krążowników „Aoba”, następnie – „Chōkai”, a w 1935 – pancernika „Kirishima”. W grudniu 1936 awansował do stopnia kontradmirała i objął funkcję Szefa Sztabu 2 Floty. Od listopada 1937 do listopada 1939 był szefem Oddziału N2 Sztabu Generalnego Marynarki, po czym objął dowództwo 7. Dywizjonu Krążowników, a od listopada 1941 – już w randze wiceadmirała – 5. Dywizjonu Krążowników.
Przed przystąpieniem Japonii do II wojny światowej, we wrześniu 1941 został dowódcą 3 Dywizjonu Pancerników, w skład którego wchodziły 4 szybkie pancerniki typu Kongo. Wraz z nimi brał udział w akcjach lotniskowców wiceadmirała Nagumo, jako ich osłona, m.in. w ataku na Pearl Harbor i rajdzie na Ocean Indyjski. 14 lipca 1942, po bitwie pod Midway, objął dowództwo nowo utworzonej 8 Floty, która brała następnie udział m.in. w walkach na wodach Guadalcanal i bitwie na Morzu Bismarcka. Ponadto dowodził zespołem krążowników w nocnej bitwie koło wyspy Savo 9 sierpnia 1942, zakończonej błyskotliwym zatopieniem czterech alianckich krążowników bez strat własnych. W kwietniu 1943 po stracie konwoju z wojskiem zmierzającego do Lae na Nowej Gwinei został wycofany na mało istotne stanowisko komendanta Szkoły Nawigacji Morskiej, lecz we wrześniu 1943 powrócił do służby bojowej na stanowisku dowódcy 2 Floty Południowej, a od czerwca 1944 – Floty Obszaru Południowo-Zachodniego na Filipinach i 13 Floty Lotniczej. Po bitwie o Leyte, 1 listopada 1944 został odwołany do Japonii i odsunięty od czynnej służby. 21 maja 1945 skierowano go do rezerwy.
Zmarł 25 lutego 1981 w wieku 92 lat.
Kariera wojskowa Kaigun-shōi-kōhosei (kadet marynarki) – 18 lipca 1910 40px|Kaigun-shōi Kaigun-shōi (podporucznik marynarki) – 1 grudnia 1911 40px|Kaigun-chūi Kaigun-chūi (porucznik marynarki) – 1 grudnia 1913 40px|Kaigun-tai'i Kaigun-tai'i (kapitan marynarki) – 1 grudnia 1916 40px|Kaigun-hōsa Kaigun-hōsa (komandor podporucznik) – 1 grudnia 1922 40px|Kaigun-chūsa Kaigun-chūsa (komandor porucznik) – 1 grudnia 1926 40px|Kaigun-taisa Kaigun-taisa (komandor) – 1 grudnia 1930 40px|Kaigun-shōshō Kaigun-shōshō (kontradmirał) – 1 grudnia 1936 40px|Kaigun-chūjō Kaigun-chūjō (wiceadmirał) – 15 listopada 1940
Film Postać Mikawy, którą zagrał aktor japoński, Fujio Suga, pojawia się w słynnym amerykańsko-japońskim filmie Tora! Tora! Tora! (1970), wyreżyserowanym przez Richarda Fleischera.
Przypisy
Bibliografia Imperial Japanese Navy - przebieg kariery Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary, Kenkyusha Limited, Tokyo 1991, Mały słownik polsko-japoński, Wydawnictwo HAKUSUISHA, Tokio 2002,
Kategoria:Japońscy admirałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Wschodzącego Słońca Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Skarbu Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1981 Kategoria:Japońscy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy wojny na Pacyfiku