Droginia – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Myślenice.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Droginia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Położenie Wieś leżała pierwotnie na prawym brzegu Raby, w połowie odległości między Dobczycami, a Myślenicami. Była miejscem przeprawy przez tę rzekę. W 1786 r. notował Ewaryst Andrzej, hr. Kuropatnicki w swym dziele „Geografia albo krótkie opisanie królestw Galicyi i Lodomeryi”: Leży nad rzeką Rabą, na której most murowany na arkadach dla drogi murowanej.

W 1986 prawie cała stara Droginia znalazła się na dnie sztucznego Jeziora Dobczyckiego. Na północno-zachodnim skłonie Pasma Ostrysza pozostały tylko niewielkie jej przysiółki i pojedyncze zagrody oraz w dolnym odcinku doliny Trzemeśnianki jeden obszerny przysiółek Banowice.

Na zalesionym wzgórzu Tuleja (392 m) znajdują się Skałki w Drogini. Części wsi

+Integralne części wsi Droginia SIMC Nazwa Rodzaj0327586 Banowice przysiółek0327540 Brzeżki część wsi0327557 Nowa Wieś część wsi0327563 Tulej część wsi0327570 Zalas część wsi

Historia Według legendy głosił tutaj w roku 996 Słowo Boże biskup praski Wojciech, z czeskiego rodu Sławnikowiców, święty od 999. Wiadomo, że w 1239 Gryfici, fundatorzy klasztoru cystersów w Szczyrzycu wykupili ją drogą zamiany za wsie Latoszyn i Straszęcin koło Dębicy. Była własnością wojewody krakowskiego Teodora. Już wtedy istniała w Droginii kaplica, młyn i karczma. Obiekty te świadczą, że w tym czasie Droginia stanowiła atrakcyjny ośrodek osadnictwa przy trakcie, wiodącym z Krakowa przez Siepraw na Podhale i dalej na Węgry. W 1498 Jan Jordan z Zakliczyna przejął tutejsze sołectwo z rąk mieszczan, a w 1502 wszedł w posiadanie również samej Drogini; w zamian za nie odstąpił klasztorowi w Szczyrzycu sołectwo w Głogoczowie. Wkrótce Jordanowie założyli w Drogini folwark. W rękach tej rodziny, z przerwą w XVII w., kiedy była w części własnością Brzechwów, Droginia pozostawała aż do drugiej połowy XVIII w.

W 1786 r. wspomniany E.A. Kuropatnicki w swej "Geografii (...)" podawał: Wieś przedtym Jordanów, a osobliwie ostatniego kasztelana wojnickiego, kawalera orderu orła białego i Maryanny księżniczki Lubomirskiej, chorążanki koronnej z Bielińskiej urodzonej, żony jego; teraz zaś rodzonej siostrzenicy pana tego JW. Anny z Łaszewskich Kluszewskiej, kasztelanowej wojnickiej, damy orderu krzyża gwiazdowego dziedziczna. Pięknym kościołem, ogrodem z statuami i domem, kanałami ozdobna (...).

Po I rozbiorze Polski w 1772 r. miejscowość znalazła się w zaborze austriackim, w Królestwie Galicji i Lodomerii. W latach 1773–1782 znajdowała się w granicach cyrkułu wielickiego, a po jego zniesieniu, od 1782 r., do cyrkułu bocheńskiego. Na przełomie lat 1807–1808 w Drogini, razem z Banowicami, znajdowały się 92 domy a liczba ludności wynosiła 571 osób.

W czasie I wojny światowej Pasmo Glichowca było rejonem zażartych walk oddziałów armii austro-węgierskiej i rosyjskiej. Poległych żołnierzy pochowano na cmentarzu wojennym nr 371 u podnóży wzgórza Tuleja.

19 stycznia 1945 Niemcy spacyfikowali wieś. Zabili 5 osób, a 6 ciężko ranili.

Przysiółek Banowice przez kilka wieków stanowił oddzielną wieś. Przed 1986 do Banowic przesiedlono większość mieszkańców „starej Drogini”. Na przydzielonych im działkach budowlanych o powierzchni 12 arów każda, powstały nowe zabudowania o charakterze domków jednorodzinnych i wilii. Na rolnicze obejścia gospodarskie, a tym bardziej na przydomowe ogródki i sady, nie wystarczyło już miejsca. Tak, więc osiedleńcy drogińsko-banowiccy mieszkają jakby na podmiejskim osiedlu willowym.

Zabytki

Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Cmentarz z I wojny światowej.

Przypisy

Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Sławomir Wróblewski, Najdawniejsze osadnictwo rycerskie na ziemi sądeckiej, w: Rocznik Sądecki, tom XLIII, Nowy Sącz 2015, s. 45.

Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 173

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wsie w powiecie myślenickim