Błądkowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra. Przysiółkiem wsi jest Kościelnik. W latach 1945–1954 istniała gmina Błądkowo.
Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 164 mieszkańców.
Położenie geograficzne Miejscowość położona na Pomorzu Zachodnim, leży około 6 km na zachód od miasta Dobra, 26 km na zachód od miasta Łobez i 48 km na północny wschód od stolicy regionu – Szczecina. W miejscowości był przystanek kolejowy Błądkowo. Przez wieś przepływa struga Dobra.
Rys historyczny Historia miejscowości jest ściśle powiązana z historią regionu, z historią Pomorza Zachodniego. Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w latach, 1269 jako Blantichowe, w 1311 jako Troye de Bandekow i w 1321 jako de Bandekowe. Na mapie Lubinusa (Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego) z roku 1618 miejscowość oznaczono jako Plantcow. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie nowogardzkim z siedzibą w Nowogardzie. Do 1945 miejscowość była w III Rzeszy, a od roku 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Błądkowo1947, Plantikow-Błądkowo, błądkowski MPol XXVI nr 37. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Od 1999 miejscowość jest w województwie zachodniopomorskim, a od 2002 w powiecie łobeskim. W latach 1999–2002 miejscowość należała do powiatu goleniowskiego.
Historia Wieś Plantikow została po raz pierwszy wspomniana w 1269 roku w traktacie granicznym zawartym między księciem Barnimem I a biskupem Kammin. Wraz z nawróceniem słowiańskich Pomorzan na chrześcijaństwo i założeniem klasztorów rozpoczęła się imigracja osadników niemieckich na Pomorze. Miało to miejsce głównie w XIII wieku. Wraz z niemieckimi osadnikami przybyły rodziny szlacheckie ze starych ziem niemieckich. Wśród nich były rodziny Eberstein i Dewoetz. Rodzina Dewitzów przejęła władzę nad regionem Daber w XIV wieku, w tym Plantikow. Rodzina ta była wcześniej zaangażowana w kolonizację Meklemburgii. W kolejnych stuleciach Pomorze wielokrotnie cierpiało z powodu waśni między poszczególnymi rodzinami szlacheckimi, a Plantikow nie był wyjątkiem, doświadczając konfliktów między rodzinami Dewitz i Eberstein. Pomorze ucierpiało szczególnie podczas wojny trzydziestoletniej, w której wojska cesarskie i szwedzkie spustoszyły region. Obszar wokół Daber i Nowogardu również ucierpiał, a prawdopodobnie także Plantikow. Później Pomorze zostało szczególnie mocno dotknięte podczas wojny siedmioletniej (1756–1763), podczas której sąsiednia wieś Farbezin została splądrowana przez żołnierzy rosyjskich w 1761 roku. Dwór w Plantikow, obejmujący 4700 akrów ziemi w 1945 roku, początkowo należał do rodziny Dewitz. W 1725 roku został sprzedany wraz z Cramonsdorfem Georgowi Eberhardowi von Besselowi z 30-letnią umową odkupu. W 1754 roku Plantikow i Cramonsdorf zostały odkupione, ale w tym samym roku zostały sprzedane Johannowi Joachimowi Loeperowi, radcy miejskiemu ze Szczecina. Loeper sprzedał Plantikow w 1782 roku swojemu zięciowi, Otto Albrechtowi von Arnimowi, i jego żonie, najstarszej córce. Otto Albrecht von Arnim pełnił funkcję administratora powiatu w latach 1796–1798, ale nie mógł kontynuować urzędowania z powodu choroby psychicznej. Krótko przed śmiercią w 1803 roku, on i jego żona sprzedali Plantikow szczecińskiemu kupcowi Johannowi Jakobowi Andresowi Witte. Witte przekazał go w 1811 roku swojemu adoptowanemu synowi, Johannowi Georgowi Wilhelmowi Witte-Bornefeldowi. W 1878 roku majątek Plantikow nabył Otto von Diest (1821–1901), po którym właścicielami zostali jego syn Ernst von Diest (1855–1929), a po nim jego syn Otto von Diest (1897–1989).
Demografia Liczba mieszkańców w różnych latach: Rok - Mieszkańcy 1867 - 142 1871 - 135 1905 - 133 1925 - 370 1933 - 347 1939 - 321 2021 - 153 z czego 46,4% mieszkańców stanowią kobiety, a 53,6% ludności to mężczyźniDemografia, [Dostęp 2025-11-16].
Zabytki W miejscowości zachowała się wieża dawnego kościoła, zniszczonego w 1945 i do tej pory nieodbudowanego, mimo inicjatyw mieszkańców z l. 70. i 80., kiedy stały jeszcze mury obiektu. W latach 1709-1729 pastorem był Engel.
Zabytkiem w miejscowości jest park dworski, pozostałość po dworze.
Przypisy
Kategoria:Błądkowo