mały|Centrum Braszowic thumb|Remiza OSP i świetlica w Braszowicach thumb|Tablica pamięci Aloisa Taux Braszowice (Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie, nad rzeką Braszówką.
Podział administracyjny i nazwa W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Braszowice, po jej zniesieniu w gromadzie Sadlno. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.
12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Braszowice.
Historia W 1253 została po raz pierwszy pisemnie wspomniana miejscowość Bomgart (tj. Braszowice). Później przekształciła się ta nazwa w Baumgarten (niem. „sad”), która to figurowała w dokumentach aż do końca II wojny światowej. W 1270 była ona w posiadaniu hrabiego Mrocko i jego syna Przecława ze śląskiego rodu szlacheckiego Pogorzelów, którzy chętnie zasiedlali swe włości niemieckimi osadnikami. Z tegoż roku pochodzi pierwsza wzmianka o istnieniu probostwa wraz z niejakim „proboszczem Henrykiem”. W 1321 Braszowice znalazło się w składzie księstwa ziębickiego na skutek podziału księstwa świdnickiego i w 1336 stało się czeskim lennem. W okresie reformacji mieszkańcy Braszowic stali się luteranami. Jednakże podczas kontrreformacji za panowania cesarza Ferdynanda III kościół farny został oddany katolikom. W 1663 roku cała wieś znalazła się w posiadaniu klasztoru cystersów w Kamieńcu Ząbkowickim. 27 lutego 1741 w okolicach wsi miała miejsce potyczka między wojskami pruskimi i austriackimi. Od 1742 Braszowice znajdowały się w obrębie Prus. Po sekularyzacji klasztoru w Kamieńcu Ząbkowickim w 1810, wieś przeszła w posiadanie rodu Oranje-Nassau, a później HohenzollernówJosef Bögner: St. Laurentius Baumgarten. Bad Oeynhausen 1991, s. 18–31.. W 1894 odnotowano w miejscowości parafialny kościół katolicki, fabrykę maszyn gospodarskich oraz miejsca występowania chryzoprazu i magnezytu.
Po II wojnie światowej wieś Braszowice znalazła się w obrębie Polski, a dotychczasowa ludność została wysiedlona i zastąpiona repatriantami. Zabytki Do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są: Kościół św. Wawrzyńca w Braszowicach, parafialny z lat 1736–1739 zespół fortów ziemnych z 1813 fort nr 4 - 9 inne figura św. Jana Nepomucena z końca XVIII w. przed wejściem na plac kościelny figura św. Antoniego z Padwy z pierwszej poł. XVIII w. przed wejściem na plac kościelny kolumna Najświętszej Marii Panny z 1856 na placu przed kościołem barokowa kapliczka domowa z 1738 z półkolistym frontonem, na południe od wsi, poniżej drogi krajowej nr 8 kapliczka domowa z trójkątnym frontonem w zachodniej części wsi, pod górą Stróżnik (417 m n.p.m.), przy drodze z Brzeźnicy do TarnowaMapa Ziemia Kłodzka 1:60 00050°33'08.2"N 16°46'23.1"E dwie kapliczki słupowe, przy drodze z Brzeźnicy do Tarnowa.
Demografia W 1885 w miejscowości mieszkały 1172 osoby, w 1933Stan na 16 czerwca. – 1086 osób, a w 1939Stan na 17 maja. – 1022 osoby. W 2009 było ich 876, natomiast 2 lata później (III 2011) liczba ta nieznacznie wzrosła, do 882 osób. Obecnie jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Ząbkowice Śląskie.
Osoby pochodzące z Braszowic Alois Taux (1817–1861), muzyk, kompozytor, pierwszy rektor Mozarteum w Salzburgu Otto Steinmann (1831–1894), pruski polityk, poseł do landtagu i reichstagu Eugen Steinmann (1839–1899), pruski landrat Karl Sindermann (1869–1922), socjaldemokrata pruski, poseł do landtagu i reichstagu Carl Graf Hoyos (1923–2012), psycholog pracy i organizacji
Przypisy
Kategoria:Braszowice