Chomęcice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Komorniki.
Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od drugiej połowy XIV wieku. Wymieniona została po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1387 kiedy odnotowano ją pod zlatynizowaną, staropolską nazwą „Choman...”, 1388 „Chomanczicze”, 1399 „Chomandzice”, 1400 „Chomancice”, 1417 „Chomączycze”, 1428 „Chomancicze”, 1429 „Chomacicze”, 1430 „Chomaczice”. W źródłach z terenu ziemi halickiej: 1454 „Choniaticze”, 1456 „Homaticze”, 1458 „Chomaticze, Chomiaticze”, 1474 „Chomączycze”.
Od nazwy miejscowej Iłowiec, pochodzi również polskie, szlacheckie, odmiejscowe nazwisko Chomęckich herbu Drogosławicz, którzy od średniowiecza byli dawnymi właścicielami miejscowości.
Historia Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Początkowo była wsią szlachecką, własnością polskiej szlachty z rodu Chomęckich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Rogalińskich, Rosnowskich. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1446 miejscowość odnotowana została w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1508 leżała w parafii Konarzewo.
Pierwszy historyczny zapis odnotowujący wieś pochodzi ze średniowiecznych archiwów sądowych z XIV wieku. W latach 1387-1399 notowany był Bartłomiej Chomęcki z Chomęcic, który w 1388 przegrał proces sądowy z Mścigniewem z Mieszewa (obecnie to Nieszawa) o Wąbiewo z powodu poręki. W 1388 Bartłomiej Chomęcki był też w sporze z Paskiem z Rosnowa i w wyniku tego otrzymał jezioro w Chomęcicach (obecnie to Jezioro Rosnowskie (łac. „usque dobrzebrodi”). W 1394 Bartłomiej oddalił roszczenia Mali z Golęczewa oraz jego brata Mikołaja.
W latach 1399-1429 źródła wspominają Mikołaja Chomęckiego z Chomęcic herbu Drogosławicz, który był pasierbem Hanki Chomęckiej, później Piekarskiej i prawdopodobnym synem Bartłomieja. W latach 1399-1400 toczył on spór sądowy z macochą. Sąd przyznał mu połowę wsi Chomęcice, a drugą połowę Hance Chomęckiej z prawem zamieszkania w Chomęcicach, dopóki nie wyjdzie za mąż. Po ewentualnym małżeństwie Mikołaj ma jej wypłacić 30 grzywien wiana. W 1402 Mikołaj Chomęcki zapisał wikariuszom katedry poznańskiej czynsz w kwocie jednej grzywny od sumy 10 grzywien z fundacji swej siostry Katarzyny na Chomęcicach. W 1405 tenże zapisuje tymże wikariuszom czynsz w wysokości jednej grzywny od sumy 10 grzywien z sumy zabezpieczonej przez jego siostrę Katarzynę z Poklatek w powiecie pyzdrskim na wsi Sobiesiernie koło Buku. W 1412 Bartłomiej Chomęcki wygrał proces z Jaśkiem Dupiewskim o 20 grzywien szkody. W 1413 pozwany został przez swą macochę Hankę Piekarską, że nie wypłacił jej 30 grzywien wiana z Chomęcic. W 1417 wraz z Stanisławem Słapem z Dąbrówki oraz z Palędzia był w sporze z Beatą córką Jana Łódzkiego o dług i 11 grzywien szkody. W 1428 Bartłomiej nabył sołectwo w Skórzewie. W 1429 oskarżył poręczyciela Jaroniego (lub Hieronima) z Otorowa o szkodę w kwocie dwóch grzywien z powodu niezapłacenia pieniędzy przez Piotra Zajączkowskiego. W 1429 pozwany został przez Bogusza z Koszut o 20 grzywien szkody z powodu niezapłacenia pieniędzy.
W 1408 jako świadek wspomniany został Jan Chomęcki. Z 1410 pochodzi zapis czynszu w wysokości 2,5 grzywny od sumy 15 grzywien dla wikariuszy katedry poznańskiej na Chomęcicach. W 1428 Jadwiga, Luchna i Agnieszka z Chomęcic była w sporze z Machną, matką Bartosza z Sepna o część Szczepowic. W 1430 Szczepan z Chomęcic odnotowany jako pełnomocnik w procesie Bartosza i jego braci niedzielnych i synów Mikołaja z Chomęcic.
W 1454 Zygmunt z Chomęcic dostał się do niewoli krzyżackiej. W 1501 został odnotowany discretus Wojciech z Chomęcic, familiaris kanonika poznańskiego Słapa - Marcina z Dąbrowy.
W latach 1510-1522 odnotowany został Wojciech Chomęcki, brat Piotra Konarzewskiego z Konarzewa. W 1524 był dziedzicem Konarzewa i kupił od Piotra i Jakuba z Rosnowa 4 łany w Rosnowie.
Miejscowość wspominały również historyczne rejestry podatkowe. W 1499 Chomęcice dwukrotnie wymienione zostało w wykazie wsi zalegających z podatkiem. W 1508 miał miejsce pobór od 14 łanów, młyna, dwóch karczm oraz wiatraka. W 1510 miał miejsce pobór z 13 łanów. W 1510 pobrano podatki z 14 łanów, folwarku (łac. „allodium”), dwóch łanów sołeckich uprawianych przez dziedzica oraz od młyna. W 1563 miał miejsce pobór od 7 łanów, dwóch karczm oraz od jednego rzemieślnika. W 1577 pobór zapłacili ze swych części: Maciej Chomęcki, Jakub Chomęcki, Stanisław Przetocki. W 1580 pobór zapłacili: Piotr Chomęcki od 4 półłanków, jednego półłanka opustoszałego, dwóch zagrodnika oraz jednego komornika. Piotr Chomęcki (drugi) zapłacił od 3,5 łana, od roli karczmarskiej oraz od dwóch zagrodników, a Maciej Chomęcki od 2 półłanków oraz od jednego komornika.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Urodzeni w miejscowości Urodził się tu Jan Grycz – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny.
Obecnie We wsi znajduje się placówka Gminnego Ośrodka Kultury (Dom Kultury „Koźlak"), biblioteka, szkoła podstawowa oraz działa Koło Gospodyń Wiejskich.
Aktualną Sołtyską jest Dorota Trocha.
Komunikacja W miejscowości znajduje się 5 przystanków autobusowych (Chomęcice/Wspólna, Chomęcice/Jesionowa, Chomęcice/Środkowa, Chomęcice/Szkoła, Chomęcice/S5), które obsługiwane są przez linie: 703 (Górczyn PKM – Konarzewo/Pętla), 705 (Górczyn PKM - Konarzewo/Pętla), 716 (Junikowo – Głuchowo/Stawna), 729 (Ogrody – Dopiewo/Dworzec Kolejowy) oraz 789 (Łęczyca/Sosnowa -Głuchowo/Stawna) Linie te organizowane są przez ZTM Poznań, zaś operowane przez gminnego przewoźnika PUK Komorniki.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chomęcice