Giovanni Paisiello, inaczej Paesiello (ur. 9 maja 1740 w Tarencie, zm. 5 czerwca 1816 w Neapolu) – włoski kompozytor epoki klasycyzmu.
Życiorys Kształcił się w Conservatorio di Sant'Onofrio w Neapolu. W latach 1776–1784 był nadwornym kompozytorem Katarzyny II w Petersburgu. Od 1784 był kapelmistrzem i kompozytorem króla neapolitańskiego Ferdynanda IV. Od 1801 przez rok pełnił tę samą funkcję na dworze cesarskim Napoleona. W 1784 gościł w Warszawie, gdzie wykonał swoje oratorium La Passione di Gesú Cristo. W 1810 zajął miejsce zmarłego Haydna w Akademii Francuskiej.
Skomponował ponad 100 oper. Większość z nich stanowią opery buffa. Do najbardziej znanych należą: La serva padrona (1781), Cyrulik sewilski (1782) (bardziej znane są oparte na tych samych librettach opery Pergolesiego i Rossiniego), Nitteti (1777) i Nina (1789). Poza tym komponował dzieła kościelne, koncerty i utwory na harfę.
Opery (na podstawie materiału źródłowegodzieła Giovanniego Paisella )
Przypisy
Linki zewnętrzne
Giovanni Paisiello – nuty w bibliotece Polona
Kategoria:Artyści związani z Neapolem Kategoria:Artyści związani z Petersburgiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarencie Kategoria:Urodzeni w 1740 Kategoria:Włoscy kompozytorzy operowi Kategoria:Zmarli w 1816 Kategoria:Włoscy kompozytorzy klasycyzmu