Anolis maculiventris – gatunek jaszczurki z rodziny Anolidae. Zamieszkuje północno-zachodnią neotropikalną Amerykę Południową.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1898 roku belgijsko-brytyjski przyrodnik George Albert Boulenger na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”, nadając mu nazwę Anolis maculiventris. Jako miejsce typowe podał Paramba w prowincji Imbabura w Ekwadorze. Syntyp BMNH 1946.8.13.33-34. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Anolis (Anolius): karaibska nazwa Anoli dla „jaszczurki”. maculiventris: – „punkt, kropka” i – „brzuch” .
Morfologia Anolis maculiventris to mała jaszczurka o długości całkowitej nieprzekraczającej 14 cm. Występuje dymorfizm płciowy. Samice zazwyczaj mają jasnokremowy pas na grzbiecie i nie mają fałdu gardłowego. Głowa niewielka, szpiczasta, u samic dosyć jednolita, u samców występuje ciemniejszy wąski pasek w poprzek głowy pomiędzy oczami. Tułów smukły, ogon cienki, długi, znacznie przekraczający długość tułowia, okrągły lub lekko spłaszczony, bez grzebienia ogonowego. Grzbiet jest jednolicie brązowy u samic z jasnym paskiem grzbietowym, a u samców z lekko zaznaczonymi ciemniejszymi prążkami. Boki brązowe z niewielkimi białymi pojedynczymi łuskami. Brzuch białawy. U samców występuje fałd gardłowy, który jest czerwony z rzędami białych łusek. Anolis maculiventris jest najbardziej podobny do Anolis sagrei.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 129 131Długość SVL (mm) 46 49Długość TL (mm) 83 82
Występowanie Anolis maculiventris występuje na wybrzeżach i zachodnich zboczach Andów w zachodnim Ekwadorze oraz zachodniej Kolumbii. W Ekwadorze stwierdzono go w prowincjach: Carchi, Santo Domingo de los Tsáchilas, Guayas, Cotopaxi, Manabí, Esmeraldas, Pichincha, Imbabura, Cañar i Manabí. Obserwowany był w zakresie wysokości od poziomu morza do około 1200 m n.p.m. Jest gatunkiem sympatrycznym z Anolis fasciatus, Anolis festae, Anolis gracilipes, Anolis lyra, Anolis parvauritus, Anolis peraccae i Anolis princeps.
Ekologia i zachowanie Anolis maculiventris prowadzi dzienny tryb życia. Jego naturalnym habitatem są stare wiecznie zielone lasy nizinne i podgórskie, ale także lasy wtórnego wzrostu, nasadzenia, uprawy i plantacje, obrzeża pastwisk i roślinność przydrożna. Zwykle przebywają i polują na trawach i krzewach blisko gruntu od 1 metra do około 5 metrów nad nim. Nocą, w celu spoczynku, siadają na cienkich gałęziach, łodygach, paprociach lub liściach na wysokości 0,7–3 metrów nad ziemią. Ich dieta to głównie owady (chrząszcze, świerszcze i mrówki) i pająki. Anolis maculiventris jest gatunkiem jajorodnym.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Anolis maculiventris jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ); wielkość populacji nie jest określona, ale uznawana jest za stabilną. Jest gatunkiem bardzo pospolitym. Gatunek ten jest obecny w wielu obszarach chronionych.
Uwagi
Przypisy
maculiventris Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Fauna Ekwadoru Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1898 roku