Pewna historia () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w Kopenhadze w maju 1851 roku.
Publikacja Andersenowska baśń literacka pt. Pewna historia została po raz pierwszy opublikowana w Kopenhadze 19 maja 1851 roku. Stanowiła jeden z rozdziałów książki W Szwecji (), którą Andersen opublikował w Kopenhadze w wydawnictwie C.A. Reitzel. Jako samodzielny utwór baśń ukazała się w antologii Eventyr og Historier. Andet Bind z ilustracjami Vilhelma Pedersena opublikowanej 30 marca 1863 roku.
Polskie przekłady Utwór był szereg razy tłumaczony na język polski: 1931 – Historia: (w wydaniu z 1956 tytuł Opowiadanie) 1938 – Opowieść: 2006 – Pewna historia: (z oryginału duńskiego)
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej oraz polskiego tłumaczenia B. Sochańskiej.
Jest piękna, słoneczna niedziela. Kwitną jabłonie. Kot wygrzewa się w słońcu. Biją dzwony. Ludzie śpieszą do kościoła. Pastor przemawia głośno i z gniewem o ludzkiej grzeszności i jej konsekwencjach. Opisuje piekło. Wierni są przerażeni jego kazaniem. Na zewnątrz jednak świeci słońce, kwiaty i ptaki mówią o dobroci Boga. Wieczorem żona pastora wyraża wątpliwość: czy miłosierny Bóg mógłby skazać kogokolwiek na wieczne cierpienie?
Jest jesień, liście spadają z drzew. Surowy pastor siedzi przy łóżku umierającej żony. Mówi jej, że czeka na nią łaska u Boga. Składa jej dłonie i modli się nad zmarłą. Odprowadza ją do grobu i płacze. W plebanii zapanowuje cisza i pustka. W nocy pastor widzi ducha zmarłej żony. Patrzy na niego ze smutkiem i skarży się na brak pokoju. Prosi o włos z głowy potępionego grzesznika. Obiecuje mężowi, że wtedy zazna pokoju.
Zaczynają razem wędrówkę przez miasto pełne grzechu. Widzą napisy: pycha, chciwość, pijaństwo, nieczystość... Spotykają pyszałka odtrącającego biednych. Widzą chciwca drżącego o swoje złoto. W więzieniu widzą agresywnego złoczyńcę dręczonego wyrzutami sumienia. Opowiada o podpaleniu domu i psie, którego ujadanie go prześladuje. Przechodzą przez domy pełne siedmiu grzechów głównych. Pastor nie potrafi wyrwać włosa żadnemu z grzeszników. O świcie duch mówi, że otrzymuje pokój dzięki miłosierdziu, nie potępieniu.
Nagle kochająca żona budzi pastora pocałunkiem.
Przypisy
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1851