Wilhelm Theodor Gottlieb Sehring (ur. 12 kwietnia 1816 w Królewcu, zm. 24 kwietnia 1900 w Karlsruhe) – niemiecki pisarz, poeta i nauczyciel.
Życiorys mały|Nur ein Menschenleben, Braniewo 1863 mały|Das Buch der Balladen, 1865 Wilhelm Sehring urodził się jako pierwszy syn w rodzinie drobnego kupca z Prus Wschodnich. Jego dzieciństwo było naznaczone wieloma nieszczęściami. Jako dziecko stracił jedno oko. Wcześnie zmarło obydwoje jego rodziców. Po ich śmierci do 14 roku życia mieszkał w sierocińcu w Królewcu i uczęszczał do miejscowego gimnazjum. Po konfirmacji (był wyznania ewangelickiego) zamieszkał u krewnych w Berlinie, aby kształcić się w zawodzie nauczyciela w miejscowej szkole dla niewidomych (miała na to wpływ utrata jednego oka w dzieciństwie).
W tym czasie zajmował się już literaturą, a po ukończeniu nauki pracował krótko jako prywatny nauczyciel.
Niespokojne, tułacze życie zaprowadziło go do Lipska, Drezna i Wiednia. Następnie udał się do Badenii (Löffingen, Fryburg) jako prywatny nauczyciel oraz do domu alzackiego pastora. Tam również nie zagrzał długo miejsca i z pomocą przyjaciela, poety Ferdinanda Freiligratha, przeniósł się do Stuttgartu jako prywatny nauczyciel historii i literatury. Wykłady literackie, polityczne i historyczne, które wygłaszał w stolicy Wirtembergii, przyniosły mu duże uznanie. Pomimo małżeństwa ze Szwabką, Sehring początkowo osiedlił się w południowo-zachodnich Niemczech i powrócił do swojej ojczyzny, Prus Wschodnich, w 1850 roku. Po pobytach w Królewcu, Kłajpedzie i Elblągu, osiadł w Braniewie.
W połowie lat 60. XIX wieku wyjechał do Badenii. Jego wykłady w Karlsruhe Museum Society przyniosły mu uznanie i w konsekwencji posadę nauczyciela historii i literatury w prywatnym instytucie Adelheid Friedländer. Stanowisko to utrzymał przez 20 lat, do siedemdziesiątego roku życia. Nadal pisał. W jego twórczości dominują deklaracje patriotyczne i zainteresowanie Cesarstwem Niemieckim we wszystkich jego aspektach. Z okazji 70. urodzin wielkiego księcia Fryderyka I Badeńskiego w 1896 roku był odpowiedzialny za nowe opracowanie tekst hymnu Badenii napisanego około 1844 roku przez Ludwiga Bräutigama, do którego muzykę skomponował Felix Mottl.
Z okazji jego 80 urodzin Związek Pisarzy i Dziennikarzy w Karlsruhe nadał Sehringowi tytuł członka honorowego. Krótko przed śmiercią Sehring oślepł całkowicie.
Jego spuścizna literacka znajduje się w Archiwum Miejskim w KarlsruheStadt Karlsruhe Stadtlexikon Wilhelm Theodor Gottlieb SehringBadische Biographien, Heidelberg 1906, s. 719–721.
Życie prywatne W 1849 ożenił się z Louise Auguste Katharine Hoetsch (1818/19–1903). Mieli 3 synów i jedną córkę. Z czwórki jego dzieci przeżył go tylko najmłodszy syn.
Publikacje
Die Censoriade: fünf Bücher Censorenlieder, 1843 Die Altersstufen (współautor Ferdinand Rothbart), 1853 Nur ein Menschenleben, 1863 The Stair-way of Life,: Delineated in Twelve Pictures, 1863 Das Buch der Balladen. Jugendalbum erzählender Dichtungen, 1865 Lust und scherz. Jugendalbum erzähleander Dichtungen humoristischen Inhalts, 1866 Freiheit und Vaterland: gesammelte Schriften, 1871 Freiheit und Vaterland Gesammelte Schriften: Vor dem ... - Tom 1, 1871 Vom Konzil zu Nicäa bis zum Westfälischen Frieden: 325 bis zum Westfälischen Frieden 325 bis 1648 : Epigramme, Lieder und Jamben zur Geschichte der Menschheit, 1883 Hie Welf! Hie Zoller! : Gedanken und Gedichte zur neuesten Geschichte Deutschlands, 1885 Kaiser Wilhelm der Erste, der Siegreiche und Fürst Bismarck, 1890 Die Deutsche Burschenschaft 1815 - 1871 Gesänge zur Vaterlandsgeschichte, 1895 Mein Buch der Frauenhuldigung: minnedienstliche Sängerfahrten, 1897 Des blinden Greises neue Todtenklagen. Grabgesänge für meine Söhne Theodor und Arthur
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pisarze XIX wieku Kategoria:Niemieccy poeci XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Królewcu Kategoria:Pisarze związani z Braniewem Kategoria:Ludzie związani z Karlsruhe Kategoria:Urodzeni w 1816 Kategoria:Zmarli w 1900