Anolis dracula – gatunek jaszczurki z rodziny Anolidae. Zamieszkuje północno-zachodnią neotropikalną Amerykę Południową. Występuje na niewielkim obszarze przy granicy Ekwadoru i Kolumbii.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 2018 roku Mario Humberto Yánez-Muñoz, Carolina Reyes-Puig, Juan Pablo Reyes-Puig, Julián A. Velasco, Fernando Ayala-Varela i Omar Torres-Carvajal na łamach „ZooKeys”, nadając mu nazwę Anolis dracula. Jako miejsce typowe podali Rezerwat Dracula w kantonie Tulcán, w prowincji Carchi w Ekwadorze. Holotyp DHMECN 12579 odłowili 22 lipca 2015 roku Mario H. Yánez-Muñoz, Juan P. Reyes-Puig, Jorge Brito M. i Héctor Yela. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Anolis (Anolius): karaibska nazwa Anoli dla „jaszczurki”. dracula: od miejsca odłowienia holotypu.
Morfologia Anolis dracula to duża jak na przedstawicieli rodzaju Anolis jaszczurka o długości całkowitej nieprzekraczającej 33 cm. Występuje dymorfizm płciowy. Głowa niewielka, szpiczasta. Tęczówka brązowa ze złotym obramowaniem. Tułów smukły, ogon cienki, długi, znacznie przekraczający długość tułowia, okrągły lub lekko spłaszczony, bez grzebienia ogonowego, z ciemnymi paskami. Grzbiet w kolorze mchu z wieloma nieregularnymi ciemnymi marmurkowymi plamkami. Brzuch białawy. U samców występuje duży marmurkowy fałd gardłowy, u samic jest zdecydowanie mniejszy. Anolis dracula jest najbardziej podobny do Anolis aequatorialis i Anolis ventrimaculatus.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 330 296Długość SVL (mm) 99 82Długość TL (mm) 231 214
Występowanie Anolis dracula występuje na zachodnich zboczach Andów w obszarze przygranicznym Ekwadoru i Kolumbii. W Ekwadorze stwierdzono go w prowincjach: Carchi i Imbabura, a w Kolumbii w departamencie Nariño. Obserwowany był w zakresie wysokości 1187–2353 m n.p.m. Jest gatunkiem sympatrycznym z Anolis gemmosus, Anolis maculiventris i Anolis ventrimaculatus.
Ekologia i zachowanie Anolis dracula prowadzi dzienny tryb życia. Jego naturalnym habitatem są wiecznie zielone lasy górskie, lasy mgliste, lasy wtórnego wzrostu, obrzeża lasów, pastwiska z rozproszonymi drzewami czy roślinność przydrożna. W ciągu dnia zwykle przebywają i polują na ściółce lub na niskiej roślinności. Nocą, w celu spoczynku, siadają na gałęziach, paprociach lub liściach na wysokości 0,6–2,3 metrów nad ziemią. Ich dieta składa się głównie z owadów, w tym chrząszczy, mrówek, os, motyli i much, pajęczaków, w tym kosarzy, i materii roślinnej. Anolis dracula jest gatunkiem jajorodnym, w jednym opisanym przypadku inkubacja trwała 122 dni.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Anolis dracula nie jest jeszcze klasyfikowany. Jednak A. Arteaga proponuje zaliczenie go jako gatunek najmniejszej troski (LC, ), głównie ze względu na obecność gatunku na obszarach chronionych, brak poważnych zagrożeń o charakterze powszechnym oraz zasięg występowania na obszarze, który zachował większość pierwotnej powierzchni leśnej.
Uwagi
Przypisy
dracula Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Fauna Ekwadoru Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2018 roku