Im Yeong-sin (), znana jako Louise Yim (ur. 20 listopada 1899 w Chungcheongu Południowym, zm. 17 lutego 1977 w Seulu) – południowokoreańska polityczka i dyplomatka. Pierwsza kobieta w radzie ministrów Republiki Korei, pierwsza wybrana do Zgromadzenia Narodowego Korei Południowej oraz pierwsza przedstawicielka kraju w Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Życiorys Urodziła się w 1899 roku w wiosce Kumsan w Chungcheongu Południowym w bogatej rodzinie rolniczej. Działalność polityczną rozpoczęła w wieku 19 lat, kolportując ulotki i materiały promujące niepodległość Korei od Japonii. W latach 30. ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Południowej Kalifornii z teologii i politologii.
W 1919 roku, w trakcie protestów znanych jako , została aresztowana i torturowana. Współzałożyła Uniwersytet Chung-Ang i została jego pierwszą dyrektorką. Gdy w trakcie II wojny światowej Japończycy nakazali jej szkolić uczennice w celu wcielenia do japońskiej armii, zdecydowała się zamknąć uczelnię. Kontynuowała prowadzenie nauk w sekrecie, finansując je z własnej kieszeni.
W 1945 roku współzałożyła . Została pierwszą przewodniczącą partii. W latach 1945/1946–1948, jako pierwsza, pełniła funkcję stałego przedstawiciela Korei w Organizacji Narodów Zjednoczonych. Jako ambasadorka przy ONZ, w 1948 roku pomogła w uchwaleniu rezolucji w sprawie niepodległości Korei. W okresie przebywania w Stanach Zjednoczonych była znana jako Louise Yim. Zaprzestała pełnienia tej funkcji gdy w 1948 roku została mianowana ministrą ds. handlu w rządzie prezydenta Korei Południowej Rhea Syng-mana. Została pierwszą kobietą zajmującą stanowisko ministerskie w historii kraju.
W 1949 została pierwszą kobietą wybraną do parlamentu kraju – Zgromadzenia Narodowego Korei Południowej. Została wybrana we wcześniejszych wyborach w okręgu wyborczym obejmującym miasto Andong. Wcześniejsze kobiety w parlamencie (, , oraz Shin Eui-kyung) pełniły funkcje z mianowania (przez Johna R. Hodga), nie były wybrane w wyborach.
Bez powodzenia ubiegała się o stanowisko wiceprezydenta kraju w , zajmując trzecie miejsce.
W latach 1953–1961 była prezydentem i kanclerzem Uniwersytetu Chung-Anga, który współzałożyła w 1931 roku. W 1965 roku została wybrana przewodniczącą , koreańskiej organizacji nauczycieli i pracowników branży edukacyjnej. Była gospodarzem 15. Zjazdu Delegatów .
Zmarła 17 lutego 1977, w wieku 77 lat.
Przypisy
Kategoria:Koreańscy politycy Kategoria:Południowokoreańscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1977