Franciszek Obrębski (ur. 30 listopada 1905 w Janowie, zm. 3 maja 1945 w Neustadt in Holstein) – polski działacz oświatowy i emigracyjny, pracownik Konsulatu Generalnego RP w Lille. W latach 1934–1942, kierownik Komisji Kulturalno-Oświatowej przy Radzie Porozumiewawczej Związków Polskich we Francji, a następnie przy Związku Polaków we Francji. Redaktor naczelny czasopism Poradnik Oświatowy oraz Żołnierz Polski we Francji.
Życiorys Wczesne lata
Urodził się 30 listopada 1905 w Janowie. Na początku lat 30. XX wieku był referentem oświatowym w powiecie brodnickim. Następnie pełnił funkcję instruktora oświaty pozaszkolnej w Inowrocławiu oraz Mogilnie. Zaangażowany był w struktury Legionu Młodych, w którym od 15 maja 1933 pełnił funkcję komendanta nowo utworzonego obwodu Legionu Młodych w Mogilnie.
Praca we Francji
Pełnił funkcję kierownika Komisji Kulturalno-Oświatowej, działającej przy Radzie Porozumiewawczej Związków Polskich we Francji od końca 1934, a następnie przy Związku Polaków we Francji od 11 grudnia 1938. W latach 1937–1939 był redaktorem naczelnym czasopisma Poradnik Oświatowy, w którym publikował również swoje własne artykułyPoradnik Oświatowy, Lille, numery z lat 1937 - 1939. Po wybuchu II wojny światowej i zakończeniu działalności Poradnika Oświatowego, został redaktorem naczelnym wydawanego pod tym samym adresem czasopisma Żołnierz Polski we Francji.
Działalność w ruchu oporu
Po wybuchu II wojny światowej dołączył do polskiego ruchu oporu (P.O.W.N) we Francji. Pełnił funkcję szefa stacji radiowej w Lyonie. 17 października 1942 radiostacja wpadła w ręce policji w czasie nadawania depeszy do Londynu. Franciszek Obrębski, będący właścicielem mieszkania, został aresztowany wraz z telegrafistą Józefem Praudlem. Został wywieziony do obozu Neuengamme. Zginął razem z ośmioma tysiącami ewakuowanych więźniów, 3 maja 1945 na pokładzie statku Cap Arcona w czasie angielskiego bombardowania Zatoki Lubeckiej.
Rodzina Był ojcem polskiej poetki Barbary Sadowskiej.
Upamiętnienie Franciszek Obrębski został pośmiertnie upamiętniony na łamach polskiej prasy emigracyjnej. W wydaniu Wiarusa Polskiego z 17 września 1960, w relacji z walnego zjazdu Niezależnego Związku Nauczycielstwa Polskiego we Francji, jego nazwisko znalazło się na liście nauczycieli, którzy zginęli w czasie II wojny światowej. W numerze Tygodnika Polskiego z 5 listopada 1961, wymieniono go wśród poległych nauczycieli, w tekście poświęconym bohaterstwu nauczycieli emigracyjnych podczas II wojny światowej. Jego córka Barbara Sadowska zadedykowała mu wiersz pod tytułem Sen o ojcu (Nad Ogniem, Warszawa 1963).
Przypisy
Bibliografia
Poradnik Oświatowy, Lille numery z lat 1937–1939 Żołnierz Polski we Francji, Lille numery z lat 1939–1940 Rocznik Rady Porozumiewawczej, Wydawca Rada Porozumiewawcza Związków Polskich we Francji, Lille 1935, s. 21 Narodowiec, Wydawca Michał Kwiatkowski, Lens numery z lat 1935–1939.
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Walki o Niepodległość Kategoria:Członkowie ruchu oporu w czasie II wojny światowej Kategoria:Ludzie związani z Lille Kategoria:Ludzie związani z Lyonem Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie 1939–1945 Kategoria:Polonia we Francji Kategoria:Polscy działacze emigracyjni Kategoria:Polscy działacze oświatowi Kategoria:Polscy dziennikarze emigracyjni Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Urzędnicy konsularni II Rzeczypospolitej we Francji Kategoria:Zmarli w 1945