Dołubowo – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Dziadkowice.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w dekanacie Brańsk. Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Opieki Matki Bożej w Czarnej Cerkiewnej.

W latach 1952–1954 miejscowość była siedzibą gminy Dołubowo. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dołubowo, po jej zniesieniu w gromadzie Czarna Średnia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Części wsi +Integralne części wsi Dołubowo SIMC Nazwa Rodzaj 0028211 Zakościele część wsi

Historia 31 października 1465 r., sędzia brański Wit Łyczko ufundował kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Miłosierdzia oraz śś. Piotra i PawłaRomaniuk Z., Z dziejów sądownictwa szlacheckiego ziemi bielskiej od XV do poł. XVI w. [w:] Białostocczyzna, nr 3, 1995, s. 58-59. Połowa XV wieku. – wieś założona przez rodzinę Łyczków-Dołubowskich, którzy postawili tu dwór. 1465 - zbudowano kościół. 2. połowa XVII wieku - własność Arnolda Łaguny, który zamierzał założyć tu miasto. XVIII wiek - własność Orzeszków, potem Markowskich i Karwowskich (za sprawą zamążpójścia córek Orzeszków). 2. połowa XIX wieku - w posiadaniu Pieńkowskich. 1907 - sprzedane Stanisławowi Jakubowi Łowickiemu. W latach 20. XX wieku powstał w Dołubowie cmentarz wojenny, gdzie pogrzebano nieznanych polskich żołnierzy poległych w 1920. Liczba pochowanych osób jest nieznana. W centralnej części cmentarza umieszczono krzyż i kamień z napisem: 'TU LEŻĄ ŻOŁNIERZE POLSCY POLEGLI ZA OJCZYZNĘ W 1920 R.'

Dwór w Dołubowie Pierwszy dwór w Dołubowie powstał w XV wieku. W 1661 roku właścicielem majątku został towarzysz pancerny Arnolf Łaguna. W II połowie XIX w. całe Dołubowo stało się własnością Jana Pieńkowskiego. W istniejącym ówcześnie dworze urodził się znany pod koniec XIX wieku malarz Ignacy Pieńkowski. W 1907 r. liczący 668 ha majątek Dołubowo od Saturnina Klemensa Pieńkowskiego kupił Stanisław Łowicki, który w 1912 r. wzniósł tu istniejący do dzisiaj drewniany dwór. Był on wraz z żoną Marią z Czarkowskich właścicielem Dołubowa do 1939 roku. Ich synowie Stanisław junior i Władysław służyli we wrześniu 1939 r. w 42. Pułku Piechoty w Białymstoku, a następnie zostali wzięci do niewoli przez Sowietów i osadzeni w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd trafili później do Katynia, gdzie zostali zamordowani w kwietniu 1940 r. W 1944 r. majątek rozparcelowano, przy czym część zabudowań przypadła dawnej służbie dworskiej. Część ozdobną ogrodu wraz z dworem przekazano szkole podstawowej działającej we dworze jeszcze w 1995 roku. Dwór jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem 629 z 30.12.1986 roku, a otaczający go park z 2 poł. XIX, pod nr rej.:402 z 2.08.1977.

Inne zabytki zespół kościoła parafialnego, nr rej.:A-46 z 14.10.1994; kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła, 1901-1904 kostnica, 1905 cmentarz kościelny ogrodzenie z bramą i bramkami, 1905

Zobacz też Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Dołubowie

Przypisy

Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Linki zewnętrzne

Kategoria:Dołubowo