Słupek oddziałowy – element podziału powierzchniowego lasu, stosowany w urządzaniu lasu w celu ułatwienia orientacji w terenie. Jest to znak graniczny oddziałów leśnych, umożliwiający zarówno leśnikom, jak i turystom precyzyjne określenie położenia w kompleksach leśnych.

Charakterystyka Słupek oddziałowy występuje najczęściej w formie słupa betonowego lub kamiennego, rzadziej drewnianego, a w terenach górskich bywa zastępowany drewnianą tablicą. Umieszczany jest w narożnikach oddziałów – standardowo w południowo-zachodnim rogu kwartału leśnego, przy skrzyżowaniach linii oddziałowych i ostępowych, ich wylotach na granice własności Lasów Państwowych oraz przy przecięciach z głównymi drogami publicznymi.

Na słupku maluje się czarną farbą numery oddziałów na białym tle. Każda ścianka słupka odpowiada jednemu oddziałowi, a na górnej części często umieszczany jest również numer obrębu. Umieszczone oznaczenia pozwalają jednoznacznie ustalić numer oddziału, w którym słupek się znajduje, oraz numery oddziałów sąsiednich.

Funkcje Słupki oddziałowe pełnią funkcję praktyczną i orientacyjną. Są niezbędnym elementem gospodarki leśnej, gdyż utrwalają w terenie podział powierzchniowy lasu, a jednocześnie służą jako punkt odniesienia w pracach gospodarczych, pomiarowych i geodezyjnych.

Dzięki słupkom łatwiejsza staje się orientacja w lesie także dla turystów. W przypadku ich odnalezienia można, korzystając z numeracji, określić swoje położenie na mapie leśnej. Dodatkowo, jeżeli na słupku widnieją numery czterech różnych oddziałów, narożnik znajdujący się pomiędzy dwoma najniższymi numerami wskazuje północ, co pozwala wykorzystać go jako prosty punkt orientacyjny.

Podział powierzchniowy lasu Słupki oddziałowe są częścią szerszego systemu podziału powierzchniowego, stosowanego w gospodarce leśnej. Lasy dzieli się na prostokątne oddziały, które z kolei tworzą ostępy, leśnictwa, obręby leśne i nadleśnictwa. Granice oddziałów wyznaczają linie oddziałowe (zwykle o szerokości 3–5 m) oraz linie ostępowe (4–10 m), oczyszczane przez leśniczych i często wykorzystywane jako drogi gospodarcze lub szlaki.

Numeracja oddziałów prowadzona jest systematycznie: najniższe numery otrzymują oddziały w północno-wschodnim krańcu nadleśnictwa, a następnie numery rosną ku zachodowi i południu.

Przypisy

Kategoria:Urządzanie lasu