thumb|right|300px|XIX-wieczny wozduch thumb|right|300px|Unoszenie wozducha podczas Boskiej Liturgii Wozduch (cs. , gr. – „powietrze”) – prostokątne nakrycie z tkaniny, używane w cerkwi prawosławnej i kościołach greckokatolickich do nakrywania naczyń liturgicznych podczas Boskiej Liturgii. Nazywany jest również pokrowcem dużym lub welonem dużym - dla odróżnienia od mniejszych welonów kielichowychSłownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, , str. 356.
Początkowo miał znaczne rozmiary (nawet do 2 m), później rozpowszechniły się mniejsze formy. Współcześnie zazwyczaj ma wymiary około 60×80 cm, zwykle z haftowanym wizerunkiem krzyża pośrodku.
W czasie Boskiej Liturgii, po zakończeniu proskomidii wozduch nakłada się na przykryte wcześniej welonami kielich i diskos ze Świętymi Darami Eucharystycznymi. Następnie, podczas Wielkiego Wejścia – przenoszenia darów z żertwiennika na stół ołtarzowy na liturgii wiernych – wozduch kładziony jest na ramieniu diakona lub kapłana. Podczas wyznania wiary kapłan wielokrotnie unosi wozduch ponad Świętymi Darami.
Zobacz też welon kielichowy
Przypisy
Bibliografia Воздух, Православная энциклопедия
Kategoria:Liturgia prawosławna Kategoria:Liturgia katolicka